مقاله بررسی اثر Semelil (آنژی پارس) بر روی مارکرهای ساخت و جذب استخوان در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دی ۱۳۹۱ در مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران) از صفحه ۱۵۴ تا ۱۵۹ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر Semelil (آنژی پارس) بر روی مارکرهای ساخت و جذب استخوان در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دیابت نوع ۲
مقاله مارکرهای گردش استخوان
مقاله آنژی پارس
مقاله Semelil

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جوینده زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: قربانی مصطفی
جناب آقای / سرکار خانم: لاریجانی باقر
جناب آقای / سرکار خانم: حسنی رنجبر شیرین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: دیابت به عنوان یک عامل خطر مهم در ابتلا به استئوپروز، ساخت و تخریب استخوان را تحت تاثیر قرار می دهد. با توجه به افزایش روز افزون شیوع استئوپروز در ایران و به دنبال آن افزایش عوارض، مرگ و میر و هزینه های اقتصادی ناشی از آن در جامعه، شناسایی و استفاده از داروهای جدید در درمان این بیماری ضروری به نظر می رسد. با توجه به اثرات مفید داروی گیاهی جدید آنژی پارس در بهبود و درمان زخم های دیابتی، بررسی اثرات این داروی جدید بر سایر ارگان ها از جمله استخوان و مارکرهای ساخت و جذب آن ضروری و البته مفید خواهد بود.
روش ها: در این کارآزمایی بالینی دو سویه کور، ۶۱ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ در دو گروه مداخله و کنترل مورد مطالعه قرار گرفتند. بیماران در گروه مداخله تحت درمان با ۱۰۰ میلی گرم آنژی پارس دو بار در روز قرار گرفتند. در گروه کنترل بیماران دارونما (یک پلیمر غیرقابل جذب) با همان دوز دریافت نمودند. بررسی های آزمایشگاهی پایه و ۳ ماه پس از درمان شامل مارکرهای جذب و ساخت استخوان انجام شد.
یافته ها: ۳۱ بیمار در گروه مداخله و ۳۰ بیمار در گروه کنترل با متوسط سن ۵۱٫۸±۶٫۲ و طول مدت بیماری ۷٫۵±۴٫۷ سال بدون هیچ گونه تفاوت معنی دار بین دو گروه، مورد بررسی قرار گرفتند. در پایان ۳ ماه درمان بین دو گروه هیچ تفاوت معنی داری در سطح پیریدینولین، استئوکلسین، کلسیم ادرار، آلکالین فسفاتاز استخوانی و TNF-a مشاهده نشد. تنها سطح کراتینین ادرار به طور معنی داری بعد از ۳ ماه درمان بین دو گروه متفاوت بود (p=0.029).
نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد آنژی پارس اثر مفید و یا مضری بر روی استخوان ندارد. احتمال دارد اثرات دیگری از این ترکیب جدید در پروسه گردش استخوانی دخیل باشد که نیازمند صرف زمان طولانی در مطالعات و پژوهش های بیشتر است.