مقاله بررسی اثر HESA-A بر تکثیر و آپوپتوز رده سلولی لوسمی میلوژن مزمن (K562) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۹۱ در پیاورد سلامت از صفحه ۲۸۲ تا ۲۹۲ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر HESA-A بر تکثیر و آپوپتوز رده سلولی لوسمی میلوژن مزمن (K562)
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لوسمی میلوژن مزمن
مقاله HESA-A
مقاله سایتوتوکسیسیتی
مقاله آپوپتوز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی مدیحه
جناب آقای / سرکار خانم: نادعلی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: استاد سیدناصر
جناب آقای / سرکار خانم: ذاکر فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: رستمی شهربانو
جناب آقای / سرکار خانم: درگاهی حسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: لوسمی میلوژن مزمن، بدخیمی خونی مرتبط با ژن الحاقی BCR-ABL1 و فعالیت مداوم ABL-1 است. ایماتینیب خط اول درمان این لوسمی است، اما جمعیتی از بیماران به آن مقاومت نشان می دهند. بر این اساس هدف از این پژوهش، مطالعه تاثیر داروی HESA-A بر تکثیر و آپوپتوز رده سلولی لوسمی میلوژن مزمن (K562) می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه بنیادی از سلول های K562 استفاده شد و زمان دو برابر شدن سلول ها محاسبه گردید. داروی HESA-A در غلظت های ۱، ۲، ۴ و ۸ میلی گرم در میلی لیتر بر سلول ها اثر داده شد. پس از ۷۲ ساعت جهت بررسی اثر سایتوتوکسیسیتی و تعیین IC50، MTT Assay و Trypan Blue Exclusion Assay انجام شد. سپس سلول ها ۴۸ ساعت با دوز IC50 دارو مجاور شدند و آپوپتوز به روش فلوسایتومتری انجام شد. بررسی داده ها با آزمون Unpaired t test به عمل آمد.
یافته ها: زمان دو برابر شدن رده سلولی۲۴ K562  ساعت محاسبه شد. نتایج MTT و Trypan Blue Exclusion Assay، کاهش وابسته به دوز سلول های زنده را نشان داد.IC50  دارو ۳٫۵ میلی گرم در میلی لیتر بدست آمد. ۱۹٫۲۲ درصد از سلول های تیمار شده در هیستوگرام فلوسایتومتری در مکان سلول های نکروزی قرار گرفتند.
نتیجه گیری: HESA-A دارای اثر سایتوتوکسیسیتی بر سلول های K562 در الگوی وابسته به دوز است، و به نظر می رسد به کمک القا مرگ نکروزی توانسته است تاثیرگذار باشد.