مقاله بررسی اثر کود نیتروژن، ورمی کمپوست و نیتروکسین بر شاخص های رشد، مراحل فنولوژیک و عملکرد دانه کنجد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در مجله الکترونیک تولید گیاهان زراعی از صفحه ۷۳ تا ۹۹ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر کود نیتروژن، ورمی کمپوست و نیتروکسین بر شاخص های رشد، مراحل فنولوژیک و عملکرد دانه کنجد
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کنجد
مقاله مراحل فنولوژیک
مقاله نیتروژن
مقاله نیتروکسین
مقاله ورمی کمپوست

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سجادی نیک رحمان
جناب آقای / سرکار خانم: یدوی علیرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی تاثیر نیتروژن، ورمی کمپوست و کود بیولوژیک نیتروکسین بر شاخصه ای رشد و مراحل نموی کنجد، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار در تابستان ۱۳۸۸، در شهرستان بهبهان اجرا شد. عامل اول شامل ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ درصد نیتروژن مصرفی منطقه، عامل دوم شامل صفر، ۵ و ۱۰ تن کود ورمی کمپوست در هکتار و عامل سوم شامل کود زیستی نیتروکسین با ۲ سطح تلقیح و نبود تلقیح با بذر بود. نتایج نشان داد که تلقیح نیتروکسین و کاربرد ۵ و ۱۰ تن در هکتار ورمی کمپوست به ترتیب موجب افزایش ۷٫۱۰، ۲۳٫۱۱ و ۳۱٫۱۹ درصدی در LAI حداکثری کنجد شد. با افزایش مصرف کود نیتروژن، ورمی کمپوست و تلقیح با نیتروکسین CGR حداکثر کنجد افزایش معنی داری یافت. نتایج همچنین نشان داد که کاربرد کود ورمی کمپوست و نیتروکسین تاثیر مثبت و معنی داری بر مراحل فنولوژیک کنجد داشته است به طوری که با کاربرد ورمی کمپوست میزان GDD مورد نیاز سبز شدن در کنجد به صورت قابل توجهی کاهش پیدا کرد. همچنین تلقیح با کود بیولوژیک نیتروکسین باعث کاهش طول دوره سبزشدن به میزان ۱۷٫۴۲ درصد شده است. با کاربرد ورمی کمپوست طول دوره کاشت تا کپسول دهی افزایش یافت، به گونه ای که در تیمار ۵ تن در هکتار به بالاترین میزان خود رسید. کاربرد نیتروکسین افزایش ۸٫۵۰ درصدی عملکرد دانه را سبب شد. با توجه به اثر متقابل نیتروژن و ورمی کمپوست، بیش ترین عملکرد دانه کنجد (۱۳۵۲ کیلوگرم در هکتار) در تیمار ۱۰ تن ورمی کمپوست به همراه ۷۵ درصد نیتروژن معمول منطقه به دست آمد.