مقاله بررسی اثر کم آبیاری در مراحل ابتدایی رشد بر شاخص برداشت، تعداد دانه در ردیف و فاصله بین ظهور دانه گرده و کاکل در ارقام هیبرید ذرت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۶ در گیاه و زیست بوم از صفحه ۲۷ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر کم آبیاری در مراحل ابتدایی رشد بر شاخص برداشت، تعداد دانه در ردیف و فاصله بین ظهور دانه گرده و کاکل در ارقام هیبرید ذرت
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ذرت
مقاله کم آبیاری
مقاله تنش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: یزدانی رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثر کم آبیاری در مراحل ابتدایی رشد بر برخی صفات ذرت، آزمایشی به صورت ۳ آزمایش مجزا، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۵ تکرار در مزرعه تحقیقاتی ایستگاه تحقیقات کشاورزی خراسان (طرق) انجام گردید که هر بلوک معرف یک تیمار تنش آبی بود. ارقام عبارت بودند از هیبریدهای سینگل کراس ۷۰۴، ۶۴۷، ۶۰۴ و ۳۰۱٫ در آزمایش اول (I1) آبیاری از ابتدای کاشت بر اساس نیاز گیاه و بدون تنش تا پایان دوره رشد گیاه و در آزمایش های دوم (I2) و سوم (I3) آبیاری دوم به ترتیب پس از ۷۰% و ۹۰% تخلیه مجاز رطوبتی از خاک انجام گرفت. نتایج حاصل نشان می دهد اعمال تنش تا ۷۰% تخلیه مجاز رطوبتی (I2) باعث تغییرات غیرمعنی داری در صفات تعداد کل برگ، تعداد برگ بالای بلال، طول بلال، قطر بلال، قطر چوب بلال، تعداد ردیف دانه در بلال، تعداد دانه در ردیف، وزن هزار دانه، عمق دانه و افزایش شاخص برداشت بلال در اکثر ارقام گردید. عملکرد کلیه ارقام نسبت به شاهد افزایش غیرمعنی داری یافت. تنش تا ۹۰% تخلیه مجاز رطوبتی (I3) باعث تغییرات معنی داری در صفات قطر ساقه، تعداد کل برگ، تعداد ردیف دانه و درصد چوب بلال و تغییرات غیرمعنی داری در سایر صفات مورد بررسی گردید. عملکرد ارقام نیز تحت این تنش کاهش یافت، که این کاهش فقط در ارقام ۷۰۴ و ۳۰۱ معنی دار بود. با توجه به نتایج به دست آمده می توان با گرفتن چند آب اولیه از ذرت، تا ۷۰% تخلیه مجاز رطوبتی از خاک، آبیاری را به تعویق انداخت. استفاده از هر ۴ رقم به علت نداشتن تفاوت معنی دار با شاهد (I1) توصیه می شود، ولی به نظر می آید که رقم ۶۰۴ به دلیل بالا بودن عملکرد دانه تحت تنش و میان رس بودن بهتر باشد. در صورت محدودتر بودن آب می توان از رقم ۶۴۷ به علت نداشتن تفاوت معنی دار با شاهد استفاده کرده و آبیاری دوم را تا ۹۰% تخلیه مجاز رطوبتی به تاخیر انداخت. بنابراین رقم ۶۴۷ در بین ارقام مورد بررسی تحمل بیشتری به تنش رطوبتی داشته است. با استفاده از این روش راندمان استفاده از آب در ذرت بالا می رود.