مقاله بررسی اثر ناهمگنی های بافت بر توزیع دوز چشمه ایریدیم-۱۹۲ در براکی تراپی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در مجله علمی پزشکی جندی شاپور از صفحه ۲۸۵ تا ۲۹۷ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر ناهمگنی های بافت بر توزیع دوز چشمه ایریدیم-۱۹۲ در براکی تراپی
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دوز جذبی
مقاله ناهمگنی های بافتی
مقاله براکی تراپی
مقاله شبیه سازی مونت کارلو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ذبیح زاده منصور
جناب آقای / سرکار خانم: مصلح شیرازی محمدامین
جناب آقای / سرکار خانم: کارگر لیلا
جناب آقای / سرکار خانم: شمس نسیم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: اشکال پروتکل انجمن فیزیک پزشکی آمریکا (AAPM، TG43) برای دزیمتری براکی تراپی این است که اثر وجود ناهمگنی های بافتی (استخوان، ریه،…) بر توزیع دوز به هنگام به کارگیری پارامترهای دزیمتری حاصله در نرم افزارهای طراحی درمان در نظر گرفته نمی شود. هدف از این تحقیق بررسی اختلافات دوز با و بدون وجود این ناهمگنی ها در براکی تراپی با چشمه ایریدیم-۱۹۲ است.
روش بررسی: با استفاده از روش شبیه سازی مونت کارلو کد MCNP4C توزیع دوز چشمه ایریدیم-۱۹۲ میکروسلکترون با آهنگ دوز بالا جاگذاری شده در مرکز فانتوم همگن آب محاسبه شد. در شبیه سازی جداگانه ناهمگنی های استخوان، ریه، هوا و بافت نرم در نظر گرفته شد. تاثیر فاصله ناهمگنی ها از چشمه و اثر موقعیت چشمه در داخل فانتوم بر توزیع دوز ارزیابی شد.
یافته ها: کاهش دوز بعد از ناهمگنی استخوان و افزایش دوز بعد از ناهمگنی های هوا و ریه محاسبه گردید. ناهمگنی بافت نرم تاثیر معناداری بر توزیع دوز نشان نداد. ولی با افزایش فاصله چشمه از مرکز فانتوم، به دلیل کاهش پراکندگی میزان دوز کاهش پیدا می کرد.
نتیجه گیری: وجود ناهمگنی های استخوانی، ریه و هوا به خصوص در نزدیکی محل کاشت چشمه ایریدیم-۱۹۲ می تواند توزیع دوز را در مقایسه با فانتوم همگن آب تغییر دهد. در نرم افزارهای طراحی درمان آینده برای تخمین دقیق تر دوز می بایستی اثر این ناهمگنی ها بر توزیع دوز در نظر گرفته شود. به علاوه برای دستیابی به دوز دقیق، دزیمتری باید در فانتوم با اندازه کافی بزرگ برای ایجاد میزان صحیح پراکندگی انجام شود.