مقاله بررسی اثر درمانی لیزر Nd-YAG در تیمار فتودینامیکی بر روی سلول های LN-CaP که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در زیست شناسی جانوری از صفحه ۱ تا ۷ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر درمانی لیزر Nd-YAG در تیمار فتودینامیکی بر روی سلول های LN-CaP
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فتودینامیک تراپی
مقاله آمینولولنیک اسید لیزر Nd YAG
مقاله آپوپتوز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محسنی کوچصفهانی هما
جناب آقای / سرکار خانم: نبیونی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: مجلس آرا محمدحسین
جناب آقای / سرکار خانم: امینی الهه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فوتودینامیک تراپی (PDT) نوعی روش درمانی جدید و نوید دهنده در درمان سرطان و برخی از بیماریهای غیرسرطانی است. سه رکن اساسی این روش درمانی ماده حساس به نور، نور و اکسیژن است. در این روش واکنش متقابل بین نور و ماده حساس به نور القا کننده مرگ سلولهای سرطانی است. هدف از انجام این آزمایش بررسی اثر ترکیبی ماده حساس به نور آمینولولنیک اسید و پرتوی یکنواخت لیزر حالت جامد Nd-YGA با طول موج و توان خاص در القای مرگ سلولهای سرطان پروستاتی LN-CaP و نوع مرگ القا شده است.
برای این منظور در این آزمایش آمینولولنیک اسید یا ۵-ALA (پیش ساز ماده حساس به نور پروتوپورفیرین IX با غلظت ۰٫۳mM و به مدت ۵ ساعت در تاریکی و پرتوی یکنواخت لیزر حالت جامد Nd-YAG با طول موج۵۲۳ nm و توان ۵۰mw اثردهی شده و میزان بقا سلولهای سرطانی LN-CaP توسط آزمون MTT، تشکیل پروتوپورفیرین IX  درون سلولها توسط اسپکتروفتومتر فلورسانس و نوع مرگ سلولی القا شده بر روی سلولها توسط رنگ آمیزی هوخست ارزیابی شد.
یافته ها: ۲۴ ساعت پس از تیمار کاهش چشمگیری در تعداد سلولها در گروه تیمار فتودینامیک در مقایسه با گروه ALA بدون لیزر و گروه لیزر بدون ALA دیده می شود.
اعمال ۵-ALA باعث افزایش تولیدماده حساس به نور اصلی پروتوپورفیرین IX درون سلولها می شود. با استفاده از رنگ آمیزی با هوخست سلولهای تیماری گروه ALA-PDT مرگ سلولی ۰٫۳mM آپوپتوتیک را نشان می دهند.
نتیجه گیری کلی: تیمار فتودینامیکی سلولهای سرطان پروستاتی LN-CaP با آمینولولنیک اسید با غلظت و زمان انکوباسیون ۵ ساعت به همراه پرتوی یکنواخت لیزر Nd-YAG با طول موج ۵۳۲nm و توان ۵۰mW به مدت ۳ دقیقه باعث افزایش تولید پروتوپورفیرین IX و القا چشمگیر مرگ آپوپتوتیک سلول ها می گردد.