مقاله بررسی اثر توکوترینول افزوده شده به روغن کلزا بر وضعیت التهابی، استرس نیتروزاتیو و میکروآلبومین ادرار در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲: کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در مجله علوم تغذیه و صنایع غذایی ایران از صفحه ۱ تا ۹ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر توکوترینول افزوده شده به روغن کلزا بر وضعیت التهابی، استرس نیتروزاتیو و میکروآلبومین ادرار در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲: کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توکوترینول
مقاله میکروآلبومینوریا
مقاله وضعیت التهابی
مقاله استرس نیتروزاتیو
مقاله دیابت نوع ۲

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حقیقت ندا
جناب آقای / سرکار خانم: وفا محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اقتصادی شهریار
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری ایرج
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی آغافاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: توکوترینول ها از طریق مکانیسم های ایمنولوژی و التهابی در پیشگیری از نفروپاتی دیابت موثر شناخته شده اند. این مطالعه با هدف تعیین اثرات مصرف روغن کلزای غنی شده با ۲۰۰ mg توکوترینول به مدت ۸ هفته بر وضعیت التهابی، استرس نیتروزاتیو و میکروآلبومین ادرار در بیماران دیابتی نوع ۲ انجام شد.
مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی ۵۰ بیمار دیابتی نوع۲ (قند خون ناشتا بیشتر از ۱۲۶ mg/ dl) به طور تصادفی به دو گروه (مداخله و کنترل) تقسیم شدند. گروه مداخله روزانه ۱۵ گرم روغن کلزای غنی شده با ۲۰۰ mg توکوترینول (T3) و گروه کنترل همان میزان روغن کلزا را بدون توکوترینول دریافت کردند. نمونه خون و ادرار ۲۴ ساعته بیماران در ابتدا و بعد از ۸ هفته مداخله جمع آوری شد. سطوح NO و hs-CRP خون، میکروآلبومین، کراتینین و حجم ادرار اندازه گیری شد. در ابتدا و انتهای مطالعه وضعیت آنتروپومتری، سطوح فعالیت بدنی، دریافت مواد غذایی برآورد و بین دو گروه مقایسه شد.
یافته ها: در گروه مداخله، hs-CRP (p=0.003) و میکروآلبومین ادرار (p=0.004) به طور قابل توجهی کاهش یافتند و در پایان مطالعه، تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه مشاهده شد [(۲۵، ۹) ۱۱ در برابر (۳۹٫۷۵، ۱۵) ۲۲] سطح NO در گروه مداخله کاهش یافت، اما معنی دار نبود.
نتیجه گیری: توکوترینول می تواند وضعیت التهابی را بهبود بخشد و از نفروپاتی دیابتی جلوگیری کند، اما اثر آن بر استرس نیتروزاتیو به مطالعات بیشتری نیاز دارد.