مقاله بررسی اثر تنش شوری بر عملکرد دانه و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان گندم تلقیح شده با باکتری های محرک رشد (ازتوباکتر کروکوم، آزوسپیریلوم لیپوفروم، سودوموناس پوتیدا) و اسید هیومیک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در زراعت و اصلاح نباتات ایران از صفحه ۳۹ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر تنش شوری بر عملکرد دانه و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان گندم تلقیح شده با باکتری های محرک رشد (ازتوباکتر کروکوم، آزوسپیریلوم لیپوفروم، سودوموناس پوتیدا) و اسید هیومیک
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله باکتری های محرک رشد
مقاله اسید هیومیک
مقاله شوری
مقاله آنزیم های آنتی اکسیدان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: چمانی فرناز
جناب آقای / سرکار خانم: حبیبی داوود
جناب آقای / سرکار خانم: خدابنده ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: داوودی فرد مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: اصغرزاده احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شوری یکی از مهمترین تنش های غیر زنده ای است که باعث کاهش قابلیت تولید محصول در خاک های مناطق خشک و نیمه خشک می شود و اسید هیومیک به عنوان یک اسید آلی حاصل از هوموس و سایر منابع طبیعی و باکتری های محرک رشد از طریق اثرات هورمونی و بهبود جذب عناصر غذایی جهت بالا بردن عملکرد دانه در گندم به خصوص در شرایط تنش شوری می توانند موثر واقع شود. به منظور بررسی اثرات تنش شوری بر روی رشد و تغییرات آنزیم های آنتی اکسیدان گندم تلقیح شده با باکتری های محرک رشد و اسید هیومیک، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی در سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال ۱۳۸۹ اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل اسیدهیومیک در دو سطح شامل: {(A0): شاهد، (A1): مصرف اسیدهومیک}، و سطوح شوری در سه سطح شامل: {(B0): شاهد، (B1): شوری پایین به میزان ۷۵ میلی مولار، (B2): شوری بالا به میزان ۱۵۰ میلی مولار}، استفاده از میکروارگانیسم ها در پنج سطح شامل: {(C0) شاهد، (C1): تلقیح بذر با باکتری آزوسپیریلوم لیپوفروم، (C2): تلقیح بذر با باکتری ازتوباکترکروکوم، (C3): تلقیح بذر با باکتری سودوموناس پوتیدا، (C4): تلقیح بذر با باکتری های (ازتوباکتر کروکوم، آزوسپیریلوم لیپوفروم، سودوموناس پوتیدا) به صورتMix } بود. نتایج نشان داد اثر متقابل تلقیح بذر با باکتری های محرک رشد و مصرف اسید هیومیک در زمان اعمال تنش شوری بر عملکرد دانه، کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز معنی دار بود. بیشترین عملکرد دانه از تیمار تلقیح بذر با باکتری ازتوباکتر کروکوم و عدم مصرف اسید هیومیک و اعمال تنش شوری ۷۵ میلی مولار بدست آمد و بیشترین میزان آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز از تیمار تلقیح بذر با باکتری ازتوباکترکروکوم و عدم مصرف اسید هیومیک و اعمال تنش شوری ۱۵۰ میلی مولار حاصل گردید، ضمن آنکه بیشترین میزان آنزیم کاتالاز نیز از تیمار تلقیح بذر با باکتری آزوسپیریلوم لیپوفروم و عدم مصرف اسید هیومیک و اعمال تنش شوری ۱۵۰ میلی مولار به دست آمد.