مقاله بررسی اثر تنش شوری بر روی بیومارکرهای بیوشیمیایی در گندم تلقیح شده با باکتری های محرک رشد (ازتوباکتر کروکوم، آزوسپیریلوم لیپوفروم، سودوموناس پوتیدا) و اسید هیومیک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در زراعت و اصلاح نباتات ایران از صفحه ۴۵ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر تنش شوری بر روی بیومارکرهای بیوشیمیایی در گندم تلقیح شده با باکتری های محرک رشد (ازتوباکتر کروکوم، آزوسپیریلوم لیپوفروم، سودوموناس پوتیدا) و اسید هیومیک
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله تخریب لیپید
مقاله تخریب پروتئین
مقاله اسید هیومیک
مقاله تنش شوری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حبیبی داوود
جناب آقای / سرکار خانم: فتح اله طالقانی داریوش
جناب آقای / سرکار خانم: داوودی فرد مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: وزان سعید
جناب آقای / سرکار خانم: چمانی فرناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثرات تنش شوری بر روی رشد و تغییرات بیومارکرهای بیوشیمیایی گندم تلقیح شده با باکتری های محرک رشد و اسید هیومیک، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی درسه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال ۱۳۸۹ اجراء شد. تیمارهای آزمایشی شامل اسیدهیومیک در دو سطح شامل: {(A0): شاهد، (A1): مصرف اسیدهومیک}، و سطوح شوری در سه سطح شامل {(B0): شاهدد، (B1): شوری پایین به میزان ۷۵ میلی مولار، (B2): شوری بالا به میزان ۱۵۰ میلی مولار}، استفاده از میکروارگانیسم ها در پنج سطح شامل: {(C0) شاهد، (C1): تلقیح بذر با باکتری آزوسپیریلوم لیپوفروم، (C2): تلقیح بذر با باکتری ازتوباکترکروکوم، (C3): تلقیح بذر با باکتری سودوموناس پوتیدا، (C4): تلقیح بذر با باکتری های (ازتوباکتر کروکوم، آزوسپیریلوم لیپوفروم، پسودوموناس پوتیدا) به صورت Mix} بود. نتایج نشان داد اثر متقابل تلقیح بذر با باکتری های محرک رشد و مصرف اسید هیومیک در زمان اعمال تنش شوری بر عملکرد دانه، مالون دی آلدئید، دی تیروزین و دی هیدروکسی گوانوزین معنی دار بود. بیشترین عملکرد دانه از تیمار تلقیح بذر با باکتری ازتوباکتر کروکوم و عدم مصرف اسید هیومیک و اعمال تنش شوری ۷۵ میلی مولار بدست آمد. و بیشترین میزان مالون دی آلدئید از تیمار عدم تلقیح بذر با باکتری های محرک رشد و مصرف اسید هیومیک و اعمال تنش شوری ۱۵۰ میلی مولار حاصل گردید. بیشترین میزان دی تیروزین از تیمار عدم تلقیح بذر با باکتری های محرک رشد و عدم مصرف اسید هیومیک و اعمال تنش شوری ۱۵۰ میلی مولار بدست آمد، همچنین بیشترین میزان دی هیدروکسی گوانوزین نیز از تیمار تلقیح بذر با باکتری سودوموناس پوتیدا و مصرف اسید هیومیک و اعمال تنش شوری ۱۵۰ میلی مولار به دست آمد.