مقاله بررسی اثر تراکم بوته بر روند رشد دانه ژنوتیپ های جو (.Hordeum Vulgare L) در شرایط دیم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در فیزیولوژی گیاهان زراعی از صفحه ۸۹ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر تراکم بوته بر روند رشد دانه ژنوتیپ های جو (.Hordeum Vulgare L) در شرایط دیم
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جو
مقاله دیم
مقاله مدت پر شدن دانه
مقاله همبستگی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی علی
جناب آقای / سرکار خانم: حسین پور طهماسب

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثرات تراکم بذر بر روند رشد دانه ژنوتیپ های جو، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با استفاده از سه ژنوتیپ جو (ایذه، دو پر محلی و wi2291) و پنج تراکم بذر (۱۰۰، ۲۰۰، ۳۰۰، ۴۰۰ و ۵۰۰ دانه در متر مربع) در سال زراعی ۸۶-۱۳۸۵ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی خرم آباد اجرا گردید. برای برآورد مولفه های رشد دانه، پس از گرده افشانی طی هشت مرحله نمونه برداری با فواصل زمانی پنج روزه، وزن خشک تک دانه اندازه گیری گردید. نتایج نشان داد که وزن سنبله با تعداد سنبله در متر مربع (**۰٫۸۲-=r) و سرعت پر شدن با مدت پر شدن دانه (**۰٫۷۸-=r) همبستگی منفی و بسیار معنی دار داشتند. همبستگی بین سرعت پر شدن دانه و عملکرد دانه منفی و بسیار معنی دار (**۰٫۴۴-=r) و همبستگی بین مدت پر شدن دانه و عملکرد دانه غیر معنی دار بود. عملکرد دانه با عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت، وزن هکتولیتر و تعداد سنبله در متر مربع همبستگی مثبت و معنی دار و با سرعت پر شدن دانه همبستگی منفی و معنی دار داشت. روند تغییرات وزن خشک تک دانه هر سه ژنوتیپ جو نشان داد که بیش ترین وزن خشک تک دانه مربوط به تراکم ۱۰۰ دانه در متر مربع و کم ترین وزن تک دانه ژنوتیپ یاد شده مربوط به تراکم ۴۰۰ دانه در مترمربع بود. سرعت پر شدن دانه ژنوتیپ ها بین ۱٫۲۱۳ تا ۱٫۳۳۳ میلی گرم بر روز و به ازاء تراکم های مختلف بذر بین ۱٫۳۲۱ تا ۱٫۱۶۱ میلی گرم بر روز و برای اثر متقابل ژنوتیپ و تراکم بین ۱٫۰۷۰ تا ۱٫۶۲۰ میلی گرم بر روز متغیر بود. مدت پر شدن دانه ژنوتیپ ها بین ۳۳٫۷۲ تا ۳۸٫۷۲ روز و برای تراکم های مختلف بذر بین ۳۲٫۷۰ تا۳۹٫۹۴  روز و برای اثر متقابل ژنوتیپ و تراکم بین ۲۹٫۲۰ تا ۴۵٫۳۸ روز در نوسان بود.به نظر می رسد در مناطق با شرایط آب و هوایی همراه با تنش های خشکی آخر فصل، استفاده از ارقام با سرعت پر شدن بیش تر دانه ارجحیت دارد.