مقاله بررسی اثر بنزودیازپین ها بر اضطراب و تداخل آن با هیستامین در مدل ماز بعلاوه ای شکل در موش های صحرایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در تازه های بیوتکنولوژی سلولی مولکولی از صفحه ۵۵ تا ۶۱ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر بنزودیازپین ها بر اضطراب و تداخل آن با هیستامین در مدل ماز بعلاوه ای شکل در موش های صحرایی
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هیستامین
مقاله دیازپام
مقاله اضطراب
مقاله ماز بعلاوه ای شکل
مقاله صفاق
مقاله رت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خدارحمی پروین
جناب آقای / سرکار خانم: سرهرودی شادی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: هیستامین به عنوان یک تنظیم کننده، در بسیاری از رفتارهای شبه اضطرابی حیوانات و انسان دخالت دارد. از طرفی داروهای میانجگری کننده رسپتور گابای A مانند بنزودیازپین برای درمان اضطراب استفاده شده اند. تجویز همزمان داروهای مزبور از نظر اضطراب می تواند مورد توجه باشد.
مواد و روش ها: در مطالعه حاضر اثر تزریق داخل صفاقی هیستامین و دیازپام و تداخل این دو ماده بر رفتارهای شبه اضطرابی بررسی شد. پارامترهای اندازه گیری شده در صد زمان گذرانده %OAT= Open Arm Times)) در بازوی باز و درصد تعداد ورود به بازوی باز (%OAE= Open Arm Entries) در مدل مازبعلاوه ای شکل اضطراب بود.
یافته ها: تجویز هیستامین ۲۰ (میلی گرم بر کیلوگرم) به درون صفاق درصد زمان گذرانده در بازوی باز
(%OAT) را کاهش داد، اما بر فعالیت حرکتی (LA= Locomotion Activity) تاثیری نداشت، که یک اثر اضطراب زایی را برای هیستامین نشان می دهد. تجویز دیازپام، بصورت زیر جلدی در دوز ۱ میلی گرم بر کیلوگرم در صد زمان گذرانده در بازوی باز(%OAT)  و درصد تعداد ورود به بازوی باز(%OAE)  را بدون اثر بر فعالیت حرکتی افزایش داد که نشان دهنده کاهش اضطراب در گروههای مورد مطالعه است. تجویز دیازپام، بصورت زیر جلدی در دوز ۱ ( میلی گرم بر کیلوگرم) قبل از تزریق داخل صفاقی هیستامین در دوز ۲۰ میلی گرم بر کیلوگرم در صد زمان گذرانده در بازوی باز (%OAT) و درصد تعداد ورود به بازوی (%OAE) را بدون اثر بر فعالیت حرکتی (LA) افزایش داد که نشان دهنده کاهش اضطراب در گروههای مورد مطالعه است.
نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان می دهد که اثرات اضطراب زایی ایجاد شده به وسیله هیستامین، در حضور دیازپام معکوس می شود.