مقاله بررسی اثر بخشی تلفیق دو روش خانواده درمانی راه حل مدار و ساختاری در درمان (قطع مصرف مواد) افراد وابسته به مواد و افزایش عملکرد خانواده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۱۵۵ تا ۱۶۳ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر بخشی تلفیق دو روش خانواده درمانی راه حل مدار و ساختاری در درمان (قطع مصرف مواد) افراد وابسته به مواد و افزایش عملکرد خانواده
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تلفیق خانواده درمانی راه حل مدار و ساختاری
مقاله عملکرد خانواده
مقاله مصرف مواد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نامنی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: شفیع آبادی عبداله
جناب آقای / سرکار خانم: دلاور علی
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی نوده خدابخش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در میان راهبردهای خاص برای درمان اختلال سوء مصرف مواد، خانواده درمانی، توجه زیادی را در تحقیقات به خود جلب کرده است. با استفاده از خانواده درمانی، اثر گذاری سایر رویکردها افزایش می یابد. هدف این پژوهش بررسی اثر بخشی تلفیق دو روش خانواده درمانی راه حل مدار و ساختاری در درمان (قطع مصرف مواد) افراد وابسته به مواد و افزایش عملکرد خانواده می باشد.
روش: این پژوهش به صورت نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و پی گیری ۶ ماهه همراه با گروه کنترل انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه خانواده های مراجعه کننده دارای فرد وابسته به مواد به خانه سلامت زیبا دشت در منطقه ۲۲ شهر تهران در سال ۱۳۹۱ می باشد. تعداد ۳۰ خانواده به صورت نمونه در دسترس انتخاب شد. بعد از همتاسازی، در دو گروه آزمایش (۱۵ خانواده) و کنترل (۱۵ خانواده) به صورت تصادفی جایگزین شدند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه دموگرافیک، آزمایش اعتیاد و ابزار سنجش خانواده استفاده شد. از هر دو گروه پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری ۶ ماهه به عمل آمد. داده های جمع آوری شده پس از ورود به نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه ۱۱ با استفاده از آزمون مجذور کای و تحلیل کواریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد که تلفیق دو روش خانواده درمانی راه حل مدار و ساختاری در درمان (قطع مصرف مواد) افراد وابسته به مواد و همچنین افزایش عملکرد خانواده موثر است؛ به این صورت که در پس آزمون ۸۰% در سطح معناداری (P<0.0001، X2-20) و پیگیری ۶ ماهه ۶۶% در سطح معناداری (P<0.0001، X2-11.63) افراد موفق به قطع مصرف مواد شدند.
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که در درمان (قطع مصرف مواد) افراد وابسته به مواد و همچنین افزایش عملکرد کلی خانواده ها، رویکردهای تلفیقی از جمله خانواده درمانی راه حل مدار و ساختاری، نسبت به رویکرد های منفرد، اثربخشی بیشتری دارد.