مقاله بررسی اثر اسید آمینه ال- لوسین به عنوان فعال کننده آنزیم گلوتامات دهیدروژناز و بیتیونول و سولوکتیدیل در نقش مهار کننده های این آنزیم، بر روی رت های غیر دیابتی و دیابتی شده با آلوکسان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دی ۱۳۹۱ در مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران) از صفحه ۱۳۰ تا ۱۴۱ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر اسید آمینه ال- لوسین به عنوان فعال کننده آنزیم گلوتامات دهیدروژناز و بیتیونول و سولوکتیدیل در نقش مهار کننده های این آنزیم، بر روی رت های غیر دیابتی و دیابتی شده با آلوکسان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دیابت
مقاله پانکراس
مقاله آنزیم گلوتامات دهیدروژناز
مقاله بیتیونول
مقاله سولوکتیدیل
مقاله لوسین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: یغمایی پریچهر
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهیم حبیبی آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: نصرالهی معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: آدینه فرزانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: بیماری دیابت یک معضل عمده و تهدید کننده سلامتی انسان می باشد که شیوع آن به طور هشدار دهنده ای در حال افزایش است. در این بیماری قند خون و به دنبال آن چربی خون افزایش می یابد. آنزیم گلوتامات دهیدروژناز (GDH) Glutamate Dehydrogenase موجب افزایش ترشح انسولین می شود. لذا مهار کننده های این آنزیم شامل بیتیونول (Bithionol)، سولوکتیدیل (Suloctidil)، و همچنین لوسین (L-Leucine) به عنوان فعال کننده آنزیم GDH می توانند تاثیراتی بر ترشح انسولین داشته باشند. در مطالعه حاضر تاثیر این عوامل بر میزان ترشح انسولین و مقدار قند و لیپیدهای خون مورد بررسی قرار گرفته است.
روش ها: رت ها در دو گروه غیردیابتی و دیابتی (تزریق درون صفاقی آلوکسان با دوز
۱۵۰ mg/kg) تقسیم شدند. در هر گروه سه دسته برای دریافت ترکیب مورد نظر قرار گرفتند. بیتیونول با دوز ۱۰ mg/kg، سولوکتیدیل و لوسین هر کدام ۲۰ mg/kg به صورت گاواژ به رت ها داده شد. این تیمار ۳۰ روز ادامه یافت و در طول تیمار پارامترهای گلوکز خون به صورت هفتگی و میزان مصرف آب و میزان ادرار به صورت روزانه اندازه گیری شد. میزان هورمون انسولین (توسط کیت انسولین رت ALPCO) و فاکتورهای کلسترول، تری گلیسرید، LDL و HDL (توسط کیت پارس آزمون) پس از دوره تیمار ثبت گردید. در پایان جهت بررسی های هیستولوژیکی از پانکراس موش ها مقاطع بافتی تهیه شد.
یافته ها: نتایج نشان دادند ترکیب بیتیونول موجب کاهش معناداری (p<0.001) در میزان گلوکز خون و آب و ادرار و میزان تری گلیسرید در گروه تجربی دیابتی ۱ نسبت به گروه شم گردید. ترکیبات سولوکتیدیل و لوسین در گروه تجربی دیابتی نسبت به گروه شم موجب کاهش میزان آب و ادرار (p<0.001) و همین طور کاهش میزان LDL (p<0.001) شدند. همچنین لوسین باعث افزایش (p<0.05) تری گلیسرید در گروه تجربی دیابتی ۳ گردید. نتایج هیستولوژیکی اندکی بهبود را در گروه های تجربی دیابتی نسبت به گروه شم دیابتی نشان دادند.
نتیجه گیری: ترکیبات به کار رفته در این پژوهش، نیازمند تحقیقات بیشتری جهت روشن شدن سازوکار عمل آنها می باشد.