مقاله بررسی اثر آنتاگونیست D1 سیستم دوپامینرژیک ناحیه بازولترال آمیگدال برحافظه ترس ناشی از ACPA در موش کوچک آزمایشگاهی نر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در زیست شناسی جانوری از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر آنتاگونیست D1 سیستم دوپامینرژیک ناحیه بازولترال آمیگدال برحافظه ترس ناشی از ACPA در موش کوچک آزمایشگاهی نر
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ACPA ،SCH23390
مقاله دستگاه fear conditioning
مقاله ترس
مقاله دوپامین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حاجیان مریم
جناب آقای / سرکار خانم: زرین دست محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ناصحی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: بنانج مریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مسیر دوپامینرژیک دارای نقش اساسی در بروز رفتار هیجانی بویژه ترس است. کانابینوئیدها دسته ای از مواد روان گردان و مخرب حافظه هستند. هدف از این تحقیق، نقش سیستم دوپامینرژیک در حافظه ترس می باشد. در این پژوهش اثر تزریق درون مغزی آنتاگونیست گیرنده D1 سیستم دوپامینرژیک و ACPA (Arachidonyl cyclo propyl amide) مخرب حافظه بر بروز رفتار ترس در موش نر بررسی شد. یک هفته بعد از جراحی گروه ها در دستگاه شرطی سازی ترس، درصد مدت زمان بی حرکتی و مدت زمان تاخیر تا اولین بی حرکتی ثبت شد. طبق تحلیل واریانس یک طرفه و دوطرفه و آزمون مکمل توکی در فاز ۵ دقیقه و ۳ دقیقه، درصد مدت زمان بی حرکتی ACPA دوز ۰٫۱ میلی گرم برکیلوگرم در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معنادار و مدت زمان تاخیر تا اولین بی حرکتی نیز افزایش معناداری داشته است. درصد مدت زمان بی حرکتی دوز ۰٫۰۸ میکروگرم بر موش SCH23390 در مدت ۵ دقیقه کاهش معنادار و در مدت ۳ دقیقه دوز ۰٫۰۴ میکروگرم بر موش افزایش معنادار در مدت زمان تاخیر تا اولین بی حرکتی نشان داد. طبق تحلیل واریانس دوطرفه و آزمون مکمل توکی مشخص شد که تزریق همزمان دوز بی اثر ۰٫۰۲ میکروگرم بر موش SCH23390 بصورت درون مغزی با دوزهای ACPA در فاز ۵ دقیقه و ۳ دقیقه سبب کاهش معنی دار درصد و مدت زمان تاخیر تا اولین بی حرکتی شده است. طبق نتایج به نظر می رسد که تزریق دوزهای بالای ACPA سبب تخریب حافظه و کاهش ترس شده و تزریق SCH23390 به عنوان آنتاگونیست D1 سبب بروز ترس می گردد.