مقاله بررسی اثر آموزش بر رفتارهای سلامت دهان و دندان بیماران دیابتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد ۱۳۹۳ در مجله دانشکده دندان پزشکی اصفهان از صفحه ۲۰۲ تا ۲۱۴ منتشر شده است.
نام: بررسی اثر آموزش بر رفتارهای سلامت دهان و دندان بیماران دیابتی
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دیابت
مقاله آموزش سلامت
مقاله بهداشت دهان
مقاله بیماری های پریودنتال
مقاله نگرش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی زیدی عیسی
جناب آقای / سرکار خانم: پاک پورحاجی آقا امیر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: افراد دیابتی به دلیل اختلالات سیستمیک در برابر بیماری های پریودنتال و پوسیدگی دندان آسیب پذیرند. ضروری است بیماران دیابتی نسبت به اهمیت رعایت رفتارهای خودمراقبتی سلامت دهان و دندان آگاهی داشته باشند. هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر مداخله آموزشی بر رفتارهای خودمراقبتی سلامت دهان و دندان در بیماران دیابتی بود.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مداخله ای شاهددار تصادفی بود. ۱۵۰ بیمار دیابتی با روش نمونه گیری تصادفی از بین کل بیماران دیابتی تحت پوشش یک مرکز دیابت شهر قزوین انتخاب شدند. گروه های تجربی و کنترل پرسش نامه ها را (اطلاعات دموگرافیک، ۲۶ سوال (TPB) Theory of Planned Behavior و مقیاس یادآوری ۷ روز قبل استفاده از نخ و مسواک) قبل و ۳۰ ماه بعد از جلسات آموزشی تکمیل کردند. مداخله آموزشی در ۳ جلسه ۴۵-۳۰ دقیقه ای و به صورت بحث گروهی در گروه تجربی اجرا شد. داده ها در نرم افزار SPSS نسخه ۲۰ و با آزمون های کای اسکوئر، t مستقل و زوجی، من ویتنی و ویلکاکسون آنالیز شد (۰٫۰۵=a).
یافته ها: افزایش معنادار در میانگین آگاهی (از ۱٫۷±۴٫۵ به ۲٫۲±۹٫۶)، نگرش (از ۴٫۶±۱۹٫۴ به ۶٫۱±۳۳٫۰)، هنجارهای انتزاعی (از ۱٫۹±۱۰٫۲ به ۲٫۷±۱۶٫۷)، کنترل رفتاری درک شده (از ۳٫۰±۱۰٫۸ به ۳٫۳±۱۵٫۵) و قصد (از ۰٫۹±۴٫۳ به ۱٫۲±۹٫۴) مشاهده شد (۰٫۰۰۱>p value). دفعات مسواک زدن (از ۰٫۳±۱٫۰۳ به ۰٫۳±۱٫۶) و استفاده از نخ دندان (از ۰٫۱۸±۰٫۴ به ۰٫۲±۰٫۷) گروه تجربی نیز بهبود یافت (۰٫۰۰۱>p value).
نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر بر اثربخشی مداخله آموزشی تئوری محور بر ارتقای رفتارهای خودمراقبتی مرتبط با سلامت دهان و دندان در بیماران دیابتی تاکید می کند. توجه به سلامت دهان و دندان در بیماران دیابتی، کاربرد مداخلات آموزشی با تکیه بر مدل های تغییر رفتار مناسب در کنار کاربرد تکنیک های فردی می تواند از بار اقتصادی و بهداشتی بیماری های پریودنتال در بیماران دیابتی به طور محسوس بکاهد.