مقاله بررسی اثربخشی طرح واره درمانی بر روی زنان مبتلا به افسردگی اساسی عود کننده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در زن و مطالعات خانواده از صفحه ۴۹ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: بررسی اثربخشی طرح واره درمانی بر روی زنان مبتلا به افسردگی اساسی عود کننده
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله طرح واره درمانی
مقاله افسردگی اساسی عودکننده
مقاله طرح واره های ناسازگار اولیه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی نازیلا
جناب آقای / سرکار خانم: رضوی نعمت الهی ویدا
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی فرد سیدمهدی
جناب آقای / سرکار خانم: حسن نژاد بیوک

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف تحقیق حاضر بررسی اثربخشی طرح واره درمانی بر روی زنان مبتلا به افسردگی اساسی عودکننده بوده است. پژوهش حاضر مطالعه تک موردی با حجم نمونه ۶ زن بود که بر اساس طرح چند خط پایه غیرهمزمان در سال تحصیلی ۹۱-۹۰ انجام شد. آزمودنی ها با روش نمونه گیری هدفمند از چهار مرکز درمانی در شهر تبریز انتخاب شدند. انتخاب آزمودنیها بر اساس ملاکهای ورود و خروج و تشخیص درمانگر با استفاده از مصاحبه بالینی ساختاریافته برای اختلالات (SCID-CV) DSM IV صورت گرفت. بیماران به شکل تصادفی دو به دو و به فاصله ۱۰ روز از یکدیگر به ترتیب سه جلسه ارزیابی خط پایه ۱۲ جلسه طرح واره درمانی را پشت سرگذاشتند. اطلاعات پژوهش از طریق پرسشنامه افسردگی بک(BDIII)  و پرسشنامه طرح واره یانگ فرم کوتاه جمع آوری شد. به منظور اثربخشی از تحلیل چشمی نمودارها، آزمون اندازه اثر برای معناداری آماری، درصد بهبودی و رسیدن به زیر نقطه برش یا میانگین معناداری بالینی استفاده شد. بیماران در مجموع در کاهش شدت افسردگی به اندازه اثر ۱٫۲۹ و ۳۶٫۵۴ درصد بهبودی، و درکاهش طرح واره های ناکارآمد اولیه به اندازه اثر ۱٫۱۹ و ۴۷ درصد بهبودی رسیدند.