مقاله بررسی اثربخشی آموزش مهارت های پس از ازدواج بر افزایش رضایت زناشویی زوجین که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۰ در علوم رفتاری از صفحه ۱۰۵ تا ۱۳۰ منتشر شده است.
نام: بررسی اثربخشی آموزش مهارت های پس از ازدواج بر افزایش رضایت زناشویی زوجین
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش مهارت های پس از اردواج
مقاله رضایت زناشویی
مقاله زوجین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: لعل بخش پونه
جناب آقای / سرکار خانم: سودانی منصور
جناب آقای / سرکار خانم: شفیع آبادی عبداله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت های پس از ازدواج بر افزایش رضایت زناشویی زوجین مراجعه کننده به کلینک های خصوصی مشاوره شهر کرج بود.
روش: جامعه آماری در این پژوهش کلیه زوجین مراجعه کننده به کلینک های خصوصی در سال ۱۳۸۹ بود. از این جامعه ۴۰ زوج که نمره آنها در آزمون رضایت زناشویی پایین تر از نقطه برش بود به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ زوج) و کنترل (۲۰ زوج) جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ بود. در این پژوهش از روش تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون گروه گواه استفاده شده است و قبل از اعمال مداخله های تجربی از گروه های آزمایش و گواه پیش آزمون به عمل آمد و پس آزمون نیز در پایان مداخله و آزمون پیگیری به فاصله ۱ ماه بعد از اجرای پس آزمون انجام شد. گروه آزمایش ده جلسه ۹۰ دقیقه ای در جلسات آموزشی شرکت کردند. تفاوت بین میانگین پیش آزمون و پس آزمون هر گروه از نظر معنی دار بودن آماری مورد بررسی قرار گرفت. بدین صورت آموزش مهارت های پس از ازدواج به عنوان متغیر مستقل اعمال گردید تا تاثیر آن بر افزایش رضایت زناشویی زوجین به عنوان متغیر وابسته مشخص گردد. برای تحلیل داده ها از تحلیل کواریانس یک راهه (انکوا) و تحلیل کواریانس چند متغیری (مانکوا) استفاده شد.
یافته ها: در سطح p<0.05 نتایج نشان دادند که آموزش مهارت های پس از ازدواج باعث افزایش رضایت زناشویی زوجین می گردد. همچنین اثربخشی آموزش این مهارت ها بر ۹ مولفه رضایت زناشویی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج نشان داد که آموزش مهارت های پس از ازدواج بر ۸ مولفه، که عبارتند از: مسایل شخصیتی، ارتباط زناشویی، حل تعارض، مدیریت مالی، فعالیت های اوقات فراغت، روابط جنسی، فرزند و فرزند پروری، خانواده و دوستان زوجین موثر است اما آموزش این مهارت ها بر مولفه جهت گیری مذهبی تاثیر چندانی ندارد p<0.05.