مقاله بررسی اثرات L-NAME بر مورفومتری سلول های حاشیه ای معده در موش صحرایی باردار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اردیبهشت ۱۳۹۳ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۶۵ تا ۷۱ منتشر شده است.
نام: بررسی اثرات L-NAME بر مورفومتری سلول های حاشیه ای معده در موش صحرایی باردار
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نیتریک اکساید
مقاله سلول های حاشیه ای معده
مقاله بارداری
مقاله موش صحرایی
مقاله L-NAME

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوری موگهی سیدمحمدحسین
جناب آقای / سرکار خانم: مختاری تهمینه
جناب آقای / سرکار خانم: امیدی آمنه
جناب آقای / سرکار خانم: تک زارع نسرین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: با توجه به نقش مهم نیتریک اکساید (NO) در فرایندهای بیولوژیک سلول و بافت های بدن از جمله سیستم گوارش، نیتریک اکساید به عنوان یک مولکول پیام بر نقش مهمی در وقایع فیزیولوژیکی و پاتولوژیکی در ناحیه معدی – روده ای دارد. مطالعه حاضر به منظور بررسی تغییرات سلول های حاشیه ای معده در موش صحرایی باردار پس از تجویز L-NG-Nitroarginine Methyl Ester (L-NAME) به عنوان مهارکننده سنتز نیتریک اکساید انجام گرفته است.
روش بررسی: بیست و چهار سر موش صحرایی ماده با وزن متوسط ۲۵۰-۲۰۰ گرم و سن متوسط هشت هفته مورد استفاده قرار گرفتند، پس از جفت گیری و مشاهده پلاک واژینال، این مرحله به عنوان روز صفر حاملگی در نظر گرفته شد. سپس موش ها به سه گروه هشت تایی تقسیم شدند. به غیر از گروه کنترل، بقیه گروه ها به ترتیب ۲ ml/kg نرمال سالین و ۲۰ ml/kg L-NAME را به صورت تزریق داخل صفاقی، در روزهای سوم، چهارم و پنجم حاملگی دریافت کردند. در روز ۱۸ بارداری، موش ها کشته شده و معده موش ها خارج و در فرمالین ۱۰ درصد قرار داده شد. پس از رنگ آمیزی هماتوکسیلین – ائوزین (H&E)، تغییرات کمی با نرم افزار استریولوژی Image Tools III و تغییرات کیفی با میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: داده ها نشان داد که تعداد (با میانگین ۶۱٫۳±۴٫۳۲) و قطر سلول های حاشیه ای معده موش های گروه دریافت کننده L-NAME (با میانگین قطر۱۶٫۱۲±۱٫۱۸ mm ) در مقایسه با گروه نرمال سالین و کنترل از لحاظ آماری تفاوت معنادار داشت (P£۰٫۰۵).
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که L-NAME با تاثیر بر سنتز NO در مرحله بارداری باعث کاهش تعداد و افزایش اندازه سلول های حاشیه ای معده می شود و اثرات مخربی بر ساختار سلول های حاشیه ای معده دارد.