مقاله بررسی اثرات حشره کش های اندوسولفان، ایمیداکلوپرید و ایندوکساکارب روی تخم، لارو سن سوم و شفیره بالتوری سبز (Chrysoperla carnea (Neu.: Chrysopidae که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهریور ۱۳۹۰ در نامه انجمن حشره شناسی ایران از صفحه ۳۷ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: بررسی اثرات حشره کش های اندوسولفان، ایمیداکلوپرید و ایندوکساکارب روی تخم، لارو سن سوم و شفیره بالتوری سبز (Chrysoperla carnea (Neu.: Chrysopidae
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بالتوری سبز
مقاله اثرات کشندگی و زیرکشندگی
مقاله سم شناسی دموگرافیک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گل محمدی غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حجازی میرجلیل
جناب آقای / سرکار خانم: ایرانی پور شهزاد
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی سیدابوالقاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بالتوری سبز به دلیل پراکنش جغرافیایی وسیع، سازگاری مناسب با سامانه های کشاورزی، رفتار تغذیه ای، قدرت جستجوگری بالا و امکان پرورش و تکثیر نسبتا آسان آزمایشگاهی یکی از گونه های مهم مورد استفاده در برنامه های کنترل زیستی است. پرورش حشرات کامل بالتوری سبز با غذای مصنوعی و پرورش لاروها با تغذیه از تخم های شب پره مدیترانه ای آرد در گلخانه انجام شد. سمیت حشره کش های ایمیداکلوپرید، ایندوکساکارب و اندوسولفان روی مراحل تخم به روش غوطه ورسازی، لاروهای سن سوم به روش تماسی و شفیره به روش تیمار موضعی بررسی شد. اثرهای زیرکشندگی این حشره کش ها با تیمار لاروهای سن سوم با دز مزرعه ای هر حشره کش، به روش سم شناسی دموگرافیک در دمای ۲±۲۶ درجه سلسیوس، رطوبت نسبی ۱۰±۶۰ درصد و دوره نوری ۱۶ ساعت روشنایی و هشت ساعت تاریکی انجام شد. هیچ کدام از سه حشره کش مورد آزمایش حتی در غلظت های بالاتر از دز مزرعه ای، اثر تخم کشی قابل توجهی روی تخم بالتوری سبز نداشتند. در مرحله شفیرگی، مقادیر LD50 برای اندوسولفان، ایمیداکلوپرید و ایندوکساکارب به ترتیب ۱۴۴، ۳۳ و ۲۱ میگروم ماده تکنیکال به ازای هر حشره برآورد گردید. حشره کش ها در غلظت های توصیه شده مزرعه ای اثر کشندگی قابل توجهی روی لاروهای سن سوم بالتوری سبز نشان ندادند، بنابراین مقادیر LC50 آن ها برای این مرحله زیستی تعیین نشد. اثرهای زیرکشندگی با استفاده از تیمار با دز مزرعه ای بررسی گردید. از بین فراسنجه های مورد بررسی فقط نرخ تولیدمثل خالص بین شاهد و تیمارها اختلاف معنی داری داشت. با وجود این، اختلاف بین تیمارهای حشره کش معنی دار نبود. بیشترین و کمترین نرخ ذاتی افزایش جمعیت در شاهد (۰٫۱۷۶) و تیمار ایندوکساکارب (۰٫۱۵۲) به دست آمد. ترتیب سمیت این ترکیبات به روش سم شناسی حاد و دموگرافیک به صورت: ایمیداکلوپرید < اندوسولفان < ایندوکساکارب تعیین شد.