مقاله بررسی آوایی تکیه واژگانی در زبان فارسی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۲ در زبان پژوهی (علوم انسانی) از صفحه ۹۵ تا ۱۲۱ منتشر شده است.
نام: بررسی آوایی تکیه واژگانی در زبان فارسی
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تکیه واژگانی
مقاله تکیه زیروبمی
مقاله شدت انرژی کل
مقاله هم بسته های تولیدی – صوت شناختی
مقاله محرک هدف

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقی وحید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در بیشتر پژوهش های انجام شده درباره تکیه واژگانی در زبان فارسی، تغییرهای آوایی ناشی از جابه جایی محل تکیه در محیط دارای تکیه زیروبمی بررسی شده و به همین سبب، F0 مهم ترین هم بسته آوایی تکیه واژگانی در نظر گرفته شده است؛ در حالی که F0 هم بسته آوایی تکیه زیروبمی است؛ نه تکیه واژگانی؛ به علاوه، در پژوهش های انجام شده، میزان اعتبار عوامل دیگر از جمله تغییر شدت انرژی و دیرش، به عنوان هم بسته های محتمل تکیه واژگانی آزموده نشده است. در این مقاله، هم بسته های آوایی تکیه واژگانی را در زبان فارسی، در دو بافت نوایی متفاوت بررسی کرده ایم: یکی بافت دارای تکیه زیروبمی و دیگری بافت بدون تکیه زیروبمی؛ بدین منظور، یک آزمایش تولیدی انجام دادیم و در آن، دیرش هجا، شدت انرژی کل، شدت انرژی بسامدهای بیش از پانصد هرتز و بسامد سازه ها (به عنوان هم بسته های کیفیت واکه)، واکه های تکیه بر و بدون تکیه در جفت واژه های تکیه ای زبان فارسی و معادل بی معنی آن ها را با یکدیگر مقایسه کرده ایم. نتایج پژوهش، بیانگر آن است که تغییر بسامد سازه ها و همچنین تغییر شدت انرژی طیف بسامدی، چه در همه نواحی بسامدی و چه در نواحی بسامدی میانی و بالا، تابعی از تغییر زیروبمی است و به همین دلیل، این عوامل، هم بسته های تولیدی – صوت شناختی برای تکیه زیروبمی به شمار می روند؛ نه تکیه واژگانی؛ در مقابل، دیرش هجا در هر دو بافت نوایی، هجاهای تکیه بر را از هجاهای بدون تکیه متمایز می کند و بدین ترتیب، این عامل، مستقل از تغییر در زیروبمی، معتبر ترین نشانه تولیدی – صوت شناختی برای تکیه واژگانی فارسی به شمار می رود.