مقاله بررسی آنتی اکسیدان های بزاق در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۱ در مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران از صفحه ۱۵۳ تا ۱۶۲ منتشر شده است.
نام: بررسی آنتی اکسیدان های بزاق در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دیابت قندی
مقاله بزاق
مقاله آنتی اکسیدان ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالصمدی حمیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مرتضوی حامد
جناب آقای / سرکار خانم: غلامحسین گودرزی محمدتقی
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی متمایل فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: رحمانی محمود
جناب آقای / سرکار خانم: مقیم بیگی عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: افزایش استرس اکسیداتیو به عنوان یکی از عوامل دخالت کننده در ایجاد دیابت و عوارض آن محسوب می گردد. دیابت با افزایش تولید رادیکال های آزاد یا اختلال دفاع آنتی اکسیدان همراه است. هدف پژوهش حاضر، بررسی مقایسه آنتی اکسیدان های بزاق در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک با افراد سالم بود تا بتوان از بزاق به عنوان نمونه غیر تهاجمی و ساده به عنوان جایگزین نمونه خون استفاده نمود.
مواد و روش ها: در پژوهش مورد ـ شاهدی حاضر، از ۲۰ بیمار مبتلا به دیابت وابسته به انسولین و ۲۰ فرد سالم (۱۲ زن و ۸ مرد) در محدوده سنی ۴۰-۳۰ سال، ۳-۲ میلی لیتر بزاق به روش نوازش جمع آوری شد. فعالیت آنزیم سوپراکسید دسموتاز، پراکسیداز و اسیداوریک در بزاق هر دو گروه توسط کیت های شرکت رندوکس وسانتینل اندازه گیری گردید. آنالیز آماری با استفاده از آزمون آماری تی و نرم افزار SPSS صورت گرفت و P<0.05 به عنوان سطح معنی دار درنظر گرفته شد.
یافته ها: متوسط مقدار SOD در بیماران مبتلا به دیابت ۸٫۷۴±۸۷٫۵ U/ml و در گروه سالم ۷٫۰۴±۱۷٫۹۵ U/ml واحد در میلی لیتر بود که از لحاظ آماری معنی دار بود. ولی در مقادیر پرواکسیداز و اسیداوریک تفاوت معنی داری وجود نداشت. ارتباط مثبتی بین مقادیر SOD، پرواکسیداز و اسیداوریک با HbA1c وجود داشت که به ترتیب شامل ۰٫۱۰۵، ۰٫۲۹۱ و P=0.003، ۰٫۳۷۴، ۰٫۲۴۹ و r=0.629 بود. هم چنین اختلاف معنی داری بین مقادیرSOD  و HbA1c مشاهده گردید (P=0.003).
نتیجه گیری: در پژوهش حاضر مقادیر برخی از آنتی اکسیدان های بزاقی در بیماران مبتلا به دیابت از افراد با قند خون طبیعی بیشتر بود، و ممکن است با شدت بیماری و کنترل آن رابطه داشته باشد، ولی برای اثبات این فرضیه بررسی های بیشتری مورد نیاز است.