مقاله بررسی آلودگی باکتریایی پنج گونه از ماهیان دریایی عرضه شده در بازار اهواز و آبادان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در زیست شناسی دریا (بیولوژی دریا) از صفحه ۷۱ تا ۷۹ منتشر شده است.
نام: بررسی آلودگی باکتریایی پنج گونه از ماهیان دریایی عرضه شده در بازار اهواز و آبادان
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ماهیان دریایی
مقاله باکتری
مقاله ضایعات خارجی
مقاله بیماری
مقاله مدیریت بهداشتی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رومیانی لاله
جناب آقای / سرکار خانم: قائنی منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی سارا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این تحقیق به منظور شناسایی آلودگی باکتریایی با تاکید بر عوامل عمده باکتریایی بیماری زای انسانی، در ضایعات جلدی پنج گونه از ماهیان دریایی شامل شوریده (Otolithes ruber)، هامور (Epinephelus coioides)، شانک (Acanthopagrus cuvieri)، سرخو (Latjanus malabaricus) و حلوا سفید (Pampus argenteus) عرضه شده در بازار ماهی فروشان شهرستان های اهواز و آبادان در سال ۱۳۸۹-۹۰ انجام گرفته است. پس از خریداری، تعداد ۵۰ قطعه ماهی از هر گونه به صورت تصادفی و انتقال آن ها به آزمایشگاه میکروبیولوژی، از ضایعات (لکه های خونی، موکوس و نواحی خونریزی) سطوح مختلف بدن شامل سر، باله و پوست به صورت جداگانه کشت داده شد. نتایج حاصله نشان داد که پوست بدن ماهیان مورد آزمایش با ۴۵٫۳ درصد بیش ترین آلودگی باکتریایی را داشت، سپس ناحیه سر در رتبه دوم و باله ماهیان با ۲۴ درصد آلودگی در مقام سوم قرار داشت. گونه های باکتریایی جدا شده شامل Aeromanas spp.، Aeromonas sobria، Aeromonas hydrophila، Staphylococcus aureus، Pseudomonas spp.، Pseudomonas aeruginosa، Acinetobacter lowffii، Enterobacter spp.، Escherichia coli و Enterococcus spp. بودند. گونه های آئروموناس با ۱۷٫۴ درصد، فراوان ترین باکتری های موجود در این مطالعه بودند. سپس سودوموناس ها در رتبه بعدی قرار داشتند. کم ترین باکتری های شناسایی شده مربوط به انتروکوکوس ها با ۱٫۳ درصد بود. از بین ماهیان، گونه های شوریده ماهیان، دارای بیش ترین آلودگی باکتریایی و هامور ماهیان کم ترین آلودگی را به خود اختصاص دادند. با توجه به ارتباطی که بین گونه های باکتریایی جدا شده در این بررسی و گونه های شناخته شده در محیط آب وجود دارد، مدیریت بهداشتی از لحاظ تامین کیفیت مناسب آب، جلوگیری از افزایش بار مواد آلی موجود در آن، جلوگیری از دستکاری بیش از حد در موقع صید، رعایت بهداشت صیادان و نحوه عرضه بهداشتی ماهیان به بازار کاملا ضروری است.