مقاله بررسی آسیب پذیری آبخوان دشت نیشابور با استفاده از روش دراستیک در محیط که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در جغرافیا و مخاطرات محیطی از صفحه ۳۷ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: بررسی آسیب پذیری آبخوان دشت نیشابور با استفاده از روش دراستیک در محیط
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آسیب پذیری
مقاله مدل دراستیک
مقاله آب های زیرزمینی
مقاله دشت نیشابور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: امیراحمدی ابوالقاسم
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهیمی مجید
جناب آقای / سرکار خانم: زنگنه اسدی محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: اکبری الهه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شناسایی و تهیه نقشه پهنه بندی مناطق آسیب پذیر آبخوان، یعنی مناطقی که امکان نفوذ و پخش آلاینده ها از سطح زمین به سیستم آب زیرزمینی وجود دارد، یک ابزار مدیریتی مناسب برای جلوگیری از آلودگی منابع آب زیرزمینی می باشد. با توجه به اهمیت دشت نیشابور در تامین آب کشاورزی، شرب و صنعت منطقه، از مدل دراستیک جهت ارزیابی آسیب پذیری آبخوان استفاده شده است. در مدل دراستیک از مشخصه های موثر در ارزیابی آسیب پذیری آبخوان آب زیرزمینی شامل عمق سطح ایستابی، شبکه تغذیه، جنس آبخوان، نوع خاک، شیب توپوگرافی، مواد تشکیل دهنده منطقه غیر اشباع و هدایت هیدرولیکی استفاده می شود که به صورت هفت لایه در نرم افزار ArcGis تهیه شدند و با وزن دهی و رتبه بندی و تلفیق هفت لایه فوق، نقشه نهایی آسیب پذیری آبخوان نسبت به آلودگی تهیه گردید. با انطباق یون نیترات بر روی نقشه نهایی دراستیک، مشخص شد کلیه نقاطی که دارای نیترات بالا هستند، در محدوده آلودگی زیاد قرار گرفته اند که دقت و صحت مدل را مورد تایید قرار می دهد. با توجه به نقشه پهنه بندی به دست آمده حدود ۲۳٫۵۵ درصد از منطقه مورد مطالعه در محدوده آسیب پذیری خیلی کم، ۱۷٫۱۶ درصد آسیب پذیری کم، ۱۹٫۲۱ درصد آسیب پذیری متوسط، ۲۸٫۷۲ درصد آسیب پذیری زیاد و ۱۱٫۳۶ درصد در محدوده آسیب پذیری خیلی زیاد قرار می گیرد. نتایج این تحقیق نشان می دهد بیشترین درصد پتانسیل آسیب پذیری مربوط به کلاس زیاد است و مناطق جنوبی و غربی دشت از پتانسیل آسیب پذیری زیادی برخوردار بوده و نواحی شمالی کمترین پتانسیل را دارند.