سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فریدون داودی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر
نایب دانشی – محقق مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی زنجان
علی رضایی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی زنجان

چکیده:

افزایش تلفات منابع آب و خاک موجود در عرصه حوضه های ابخیز که در چند دهه اخیر با افزایش بهره برداری غیر اصولی از منابع ، شدت فزاینده های یافته است ، ضمن تشدید سیر قهقرائی حوضه ها و افزایش نرخ مهاجرت ، موجب کاهش تولید و در آمد روستاییان شده است . لذا کاهش روند سریع تخریب منابع آب و خاک و فراهم نمودن زمینه های مناسب در جهت دسترسی به توسعه پایدار ، مستلزم ارایه الگوهای علمی و عملی می باشد . نظر به اینکه استفاده از سیستم ها ذخیره نزولات آسمانی در کشور دارای پیشینه تاریخی می باشد. لا به منظور بررسی تاثیر سامانه های مختلف سطوح آبگیر در جمع آوری آب حاصل از بارندگی ، در اراضی شیبدار این طرح به صورت بلوکهای کامل تصادفی با سه تیمار ف سطح عایق ، نیم عایق و طبیعی در چهار تکرار اجرا گردید. میزان بارش و عمق روان اب حاصل اندازه گیری شد . نتایج بدست آمده نشان می دهد که بارش های روزانه بیشتر از ۱ و ۵ میلی مترر د رماههای گرم تابستان دارای متوسط فراوانی به ترتیب ، تیر ماه ۲ و صفر و شهریور ماه ۴ و ۲ می باشد . همچنین آستانه بارندگی برای شروع رواناب به ترتیب برای سطوح عایق ۰/۵ برای نیمه عایق ۵ و سطوح طبیعی ۸ میلی متر و درصد ضریب رواناب ۶۳/۴ و ۱/۷ و ۲/۶ می باشد. لذا با توجه به نتایج تحقیقات با احداث سطح عایق که نقش بسیار مهمی در افزایش درصد ضریب رواناب دارد و با شناسایی ارقام مناسب و مقاوم به شرایط اقلیمی و آبی می توان در ایجاد باغات به صورت دیم ، گامهای موثری برداشت.