سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

علیرضا سروری نژاد – کارشناس ارشد خاکشناسی
حسین سرگزی – کارشناس ارشد مدیریت مناطق بیابانی

چکیده:

لزوم اطلاع از وضعیت فرسایش و رسوبدهی حوزه های آبخیز ازجمله اطلاعات مهم و ضروری هرکشور جهت برنامه ریزی و اجرای برنامه های حفاظت خاک می باشد اما متاسفانه اطلاعات دقیق و مستند از میزان فرسایش آبی و حتی بادی درکشور ارایه نشده است درشرایط فعلی بهترین راه برای دستیابی به مقادیر نزدیک به واقعیت از وضعیت فرسایش و تولید رسوب استفاده از مدلهای تجربی می باشد از میان مدلهای تجربی نیز روش mpsiac به دلیل دارا بودن بیشترین عوامل موثر درتولید رسوب و ایجاد فرسایش نسبت به سایر روشهای تجربی مورد استفاده قرارمیگیرد درپژوهش حاضر میزان رسوب و فرسایش چهل زیرحوزه مطالعاتی از حوزه های آبخیز استان سیستان و بلوچستان که توسط مهندسین مشاور مختلف مورد مطالعه قرارگرفت و عوامل نه گانه مدل MPSIAC دربراورد میزان رسوب و فرسایش از گزارشات مربوطه استخراج شده است و پس از بررسی مجدد و انجام عملیات میدانی از برخی از حوزه های مذکور و انجام تصحیح دربرخی از امتیازات عوامل ۹ گانه درنهایت با استفاده از مدل مزبور میزان تولید رسوب و فرسایش ویژه حوزه ها برآورد شده سپس با محاسبه میانگین وزنی همه عوامل یاد شده میزان تولید رسوب و فرسایش ویژه کل ۴۰ حوزه استان محاسبه گردید.