سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مریم صالحیان دستجردی – دانش آموخته سابق کارشناسی ارشد مکانیک ماشین های کشاورزی، دانشکده کشا
عباس همت – استاد مکانیک ماشین های کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفه

چکیده:

خاک های زراعی که به روش غرقابی آبیاری می شوند پس از کاشت مرتبا تحت تاثیر فرایندهای تر و خشک شدن قرار می گیرند. اثر این فرایند بر پارامترهای مقاومت برشی یک خاک رس سیلتی تهیه شده از مزارع شرکت توسعه نیشکر اهواز، مورد مطالعه قرار گرفت. در این پژوهش، برای بررسی تاثیر ۵ سیکل تر و خشک کردن ( بین رطوبت گنجایش زراعی (FC) و ۰/۷FC (معادل رطوبت خاک در موقع آبیاری مجدد)، نمونه های خاک هوا- خشک با چگالی ظاهری خشک معادل با ۱/۲ گرم بر سانتی متر مکعب تهیه و سپس، آب مورد نیاز برای رسیدن خاک به رطوبت گنجایش زراعی روی سطح نمونه ریخته شد. در آخرین سیکل، خشک کردن نمونه ها تا زمانی که رطوبت نمونه های خاک به ۰/۹ حد خمیری (PL) یا ۱/۱PL برسد، ادامه یافت. سپس نمونه های دست نخورده برای آزمایش های برش از خاک هایی با و بدون فرایند تر و خشک شدن ، تهیه و پارامترهای مقاومت برشی با آزمایش برش مستقیم اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که در رطوبت ۰/۹PL، چسبندگی خاک رددو حالت بدون و با تر و خشک شدن به ترتیب ۱/۸ و ۱۳/۲kPa بود، در صورتی که در زطوبت ۱/۱PL به ترتیب ۲۰/۰ و ۲۷/۰kPa بدست آمد. در رطوبت ۰/۹kPa، زاویه اصطکاک داخلی دردو حالت بدون و با تر و خشک شدن به ترتیب ۳۸/۲ و ۳۵/۰ درجه بدست آمد و در ۱/۱PL، به ترتیب ۲۲/۱ و ۱۴/۶ درجه بود. بنابراین ، این فرایند رفتار خام را از یک هاک اصطکاکی پس از عملیات تهیه بستر، به خاک چسبنده – اصطکاکی در زمان برداشت تبدیل می کند.