سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس اقتصاد شهری ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

سیدکمال صادقی – استادیار گروه اقتصاد دانشگاه تبریز

چکیده:

برای دستیابی به اهداف توسعه صنعتی سالم و پایدار شناسایی پیامدهای گوناگون فعالیت های صنعتی شهری نظیر آلودگی هوا ضروری است مطالعه حاضر با تکیه برروش ارزش گذاری مشروط CVM) به ارزش گذاری منافع حاصل از کاهش آلودگی هوای کلان شهر تبریز در سال ۱۳۸۹ می پردازد با استفاده از مدل پروبیت و لاجیت تک گزینه ای میزان تمایل به پرداخت WTP شهروندان تبریزی برای بهبود کیفیت هوا محاسبه شده است نتایج نشان میدهد که حدود ۲۴ درصد با ادامه روند تخصیص سرانه برای کاهش آلودگی هوا اظهار موافقت کرده و ۷۶ درصد خواهان افزایش در میزان بودجه مربوط به کیفیت هواهستند تمایل به پرداخت آنان برای بهبود کیفیت هوا چند برابر هزینه و مخارج صرف شده برای کاهشآلودگی هوا است.