مقاله برآورد میزان انتشار دی اکسین ها و فوران ها از منابع مختلف در ایران و پهنه بندی آن در GIS که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در سلامت و بهداشت اردبیل از صفحه ۷ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: برآورد میزان انتشار دی اکسین ها و فوران ها از منابع مختلف در ایران و پهنه بندی آن در GIS
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلاینده
مقاله دی اکسین ها و فوران ها
مقاله منابع انتشار
مقاله ایران
مقاله GIS

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مومنی ها فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: نبی زاده رامین
جناب آقای / سرکار خانم: محوی امیرحسین
جناب آقای / سرکار خانم: ناصری سیمین
جناب آقای / سرکار خانم: حسنوند محمدصادق
جناب آقای / سرکار خانم: رستمی روح اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: همگام با توسعه و پیشرفت در جوامع کنونی آلاینده های متعددی به محیط زیست انتشار می یابند. سمی ترین آلاینده های منتشره به محیط زیست دی اکسین ها و فوران ها می باشد که از منابع طبیعی و انسان ساخت تولید می شوند. هدف از این مطالعه برآورد میزان انتشار دی اکسین ها و فوران ها از منابع مختلف در ایران، تعیین وضعیت بارگذاری آلودگی در استان های کشور و پهنه بندی آن در GIS جهت تبیین وضعیت انتشار این آلاینده ها از منابع مختلف می باشد.
روش کار: به منظور دستیابی به اهداف این مطالعه ابتدا منابع انتشار دی اکسین ها و فوران ها شناسایی و سپس با مراجعه به سازمان های متولی، داده های مورد نیاز جهت برآورد میزان انتشار این آلاینده ها از طریق پرسشنامه های مربوطه جمع آوری شد. در نهایت با استفاده از فاکتورهای انتشار تعیین شده توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، میزان انتشار هر کدام از منابع برآورد گردید. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار Excel استفاده شد و وضعیت بارگذاری آلودگی در استان های کشور با نرم افزار Arc GIS پهنه بندی گردید.
یافته ها: بر اساس نتایج بدست آمده میزان انتشار دی اکسین و فوران در ایران در سال ۱۳۸۸، برابر ۱۹۵۷ گرم بوده است که از این مقدار ۷۰۵٫۸ گرم به هوا، ۰٫۵ گرم به آب، ۴۶۳٫۵ گرم به زمین، ۱۴۴٫۱ گرم به محصولات وارد شده و ۶۴۳٫۲ گرم آن به صورت خاکستر باقی می ماند.
نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که میزان انتشار دی اکسین و فوران در ایران بسیار زیاد می باشد و تعیین راهکارهای مدیریتی مناسب جهت کنترل این آلاینده خطرناک الزامی می باشد.