سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مهدی حبیبی – کارشناس ارشد اصلاح نباتات
محمد برزگری – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات صفی آباد دزفول
خلیل عالمی سعید – استادیار دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین،
شهرام نخجوان – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد

چکیده:

مشخص نمودن ترکیب پذیری لاین ها و اجزای واریانس ژنتیکی یکی از مهمترین مراحل در برنامه های به نژادی لاین های اینبرد ذرت است. برای این منظور، نتایج حاصل از تلاقی ۹ لاین زودرس دانه ای با ۴ تستر در قالب آزمون مقدماتی مقایسه عملکرد (آگمنت) در مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول در سال ۱۳۸۷ مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس، اختلاف معنی دار بین هیبریدها، لاین ها و تسترها و میانگین مربعات لاین ×تستر را برای کلیه صفات مورد بررسی در سطح احتمال ۱% نشان می دهد. برآورد نسبت σ۲ sca ⁄ σ۲ gca بیانگر اهمیت بیشتر واریانس افزایشی نسبت به واریانس غیرافزایشی در کنترل صفات عملکرد دانه، تعداد دانه در ردیف، تعداد ردیف بلال، و برای صفات تعداد روز تا ظهور گل تاجی، تعداد روز تا رسیدگی فیزیولوژیک، ارتفاع بوته، واریانس غیرافزایشی نقش مهمتری نسبت به واریانس افزایشی نشان داد. جهت غربال لاین ها برای مرحله بعدی خویش آمیزی، لاین های ۱/ ۷/ ۲ و ۲/۵/۱۷ و تسترهای Mo17 و ۱۴ / ۲۹ / ۲ بر اساس بهترین GCA و جهت تولید هیبریدهای برتر ترکیبات ۱۴ / ۲۹ / ۱/۹/۴×Mo17 ،۲/۷/۱×۲ و ۲/۷/۱×Mo17 بر اساس بهترین SCA که عملکرد بالایی داشتند و همچنین برای اکثر صفات موثر بر عملکرد شرایط مطلوبی داشتند، انتخاب گردیدند