مقاله برآورد سیلاب با استفاده از مدل هیدرولوژیکی WMS و ارائه راهکارهای مدیریتی مناسب با آن (مطالعه موردی؛ حوضه آبخیز چالوس) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در اکوسیستم های طبیعی ایران از صفحه ۱۰۱ تا ۱۱۸ منتشر شده است.
نام: برآورد سیلاب با استفاده از مدل هیدرولوژیکی WMS و ارائه راهکارهای مدیریتی مناسب با آن (مطالعه موردی؛ حوضه آبخیز چالوس)
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دبی حداکثر لحظه ای
مقاله مدل WMS
مقاله شماره منحنی حوضه
مقاله رطوبت پیشین خاک
مقاله حوضه آبخیز چالوس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسحق نیموری محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: حبیب نژاد محمود
جناب آقای / سرکار خانم: کاویان عطااله
جناب آقای / سرکار خانم: شاهدی کاکا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
برآورد دبی های حداکثر لحظه ای با استفاده از مدل، در مطالعات آبخیزداری، طراحی سازه های آبی مورد استفاده قرار میگیرد. هدف از انجام این پژوهش با توجه به همجوار بودن حوضه به شهر و همچنین خسارات ناشی از سیل، تخمین دبی حداکثر لحظه ای با توجه به شرایط رطوبتی خاک و شماره منحنی به روش SCS با مدل هیدرولوژیکی  WMSدر حوضه آبخیز چالوس در استان مازندران می باشد. نتایج نشان داد که رطوبت پیشین خاک (AMC) و شماره منحنی حوضه (CN) فاکتور مهم و تاثیرگذار بر روی دبی اوج سیل می باشد. در تحقیق انجام شده در شرایط رطوبتی بالا (AMC III) دبی مشاهده شده و دبی برآورد شده تقریبا یکسان بودند دقت روش مذکور در برآورد دبی اوج سیلاب و زمان رسیدن به اوج خوب و در برآورد حجم سیلاب با توجه به شکل هیدروگراف دارای خطای فاحشی میباشد. همچنین نتایج نشان داد که در زمینه مدیریت سیلاب با توجه به تغییرات منفی ای که در وضعیت اکوسیستم منطقه ایجاد شده با در نظر گرفتن سناریوی تدوین شده بدین شرح که اگر پوشش گیاهی به میزان ۲۰ درصد در منطقه افزایش یابد دبی سیلابی به میزان حدودا ۱۰ درصد کاهش می یابد بنابراین پوشش گیاهی به تنهایی نقش محدودی درکنترل سیلابهای مخرب با دوره بازگشت بالا دارد که بایستی روشهای مدیریت ترکیبی (سازهای-بیولوژیکی) را اعمال کرد.