سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش تخصصی توسعه کشاورزی استانهای شمالغرب کشور

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شهروز درگاهی – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصادکشاورزی
مصطفی ولیزاده – استاد دانشگاه تبریز
حجت اسفرم – دانش آموخته کارشناسی ارشد زراعت

چکیده:

کاهش هزینه ها درواحدهای تولیدی یکی از راه های افزایش بهره وری دراین واحدها به حساب می آید درواحدهای دامپروری خوراک دام بیشترین سهم از هزینه ها را به خود اختصاص داده است برنامه ریزی خطی متعارف یکی از روشهای مناسب است که می توان با استفاده از آن جیره دام را با حداقل هزینه تنظیم نمود ولی از آنجایی که درتنظیم جیره دام در شرایط مختلف ممکن است مدیر احتیاج به گزینه های مختلفی از جیره تنظیم شده داشته باشد که این گزینه ها علاوه بررفع احتیاجات غذایی و موثربودن به اندازه جیره متعارف دارای هزینه های کمی نیز باشند از این رو مدل lindo مورد استفاده قرار میگیرد همچنین از آنجایی که درتنظیم جیره علاوه برهزینه ها بایستی نیازهای فیزیکی دام نیز توجه شود و درواقع جیره تنظیمی باید از انعطاف لازم برخوردار باشد لذا برنامه ریزی خطی ابزار مناسبی برای تحقق این هدف به حساب آمده و برای طول دوره ۴۵ روزه پرورش جوجه های گوشتی لحاظ شده است درنتیجه اینتحقیق میزان گندم ۲۱% کنجاله سویا ۲۸% و ذرتت ۵۱% برآورد گردید.