سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی تحلیل پوششی دادها

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

علیرضا بهاری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم
سعید حسینی نهاد –
قاسم حبیبی نیا –

چکیده:

ا ز آنجا که ممکن است مرز کارایی اصلی ، بازده به مقیاس افزایشی، ثابت، کاهشی و متغیر را نشان دهد، یکی از سوالات اساسی در ضمینه کارایی، مشخص کردن بازده به مقیاس جامعه است. در نظر گرفتن بازده به مقیاس خاصی برای مرز کارایی، ممکن است موجب فقدان اطلاعاتی در مقادیر کارایی بدست آمده شود. برای مثال اگر بازده به مقیاس جامعه متغیر فرض شود، در حالیکه بازده به مقیاس اصلی ثابت باشد، آنگا ه مقادیر کارایی بدست آمده آلوده خواهد بود و همچنین اگر بازده به مقیاس اصلی متغیر باشد و بازده به مقیاس را ثابت در نظر بگیریم، آنگاه مقدار کارایی بدست آمده، برآورد ناسازگاری از مقدار کارایی اصلی خواهد بود( سیمار- ویلسون ٢٠٠٢ ). از اینرو لازم است قبل از محاسبه مقادیر کارایی واحدها، بازده به مقیاس جامعه مشخص(برآورد) شود.