سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی آذره – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بیابان دانشگاه تهران
سوسن سلاجقه – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

این پژوهش با هدف برآورد بارندگی فصلی استان خراسان رضوی با یک دوره آماری ۲۰ ساله با استفاده از روشهای زمین آماری کوکریجینگ و IDWصورت پذیرفت. نتایج نشان داد که از بین دو روش زمین آماری به کار رفته در این پژوهش روش کوکریجینگ با استفاده از متغیر کمکی ارتفاع از سطح دریا نسبت به دو روش دیگر(بر اساسRMSE وMAE کمتر) از دقت بالاتری برخوردار است، بنابراین نقشه های نهایی با استفاده از این روش تهیه گردید .تجزیه و تحلیل داده ها از لحاظ آماری در محیط نرم افزاریspss و ترسیم واریوگرام داده ها، انتخاب بهترین مدل برازش و تهیه نقشه های بارش فصلی در محیط نرم افزاری ArcGIS9.3 انجام گرفت. نقشه های تهیه شده نشان می دهد هر چه به سمت شمال برویم بارندگی بیشتر می شود و این نشان دهنده همبستگی زیاد بین ارتفاع و بارش است. بنابراین هرچه ضریب همبستگی بین ارتفاع و بارش فصلی قوی تر باشد، صحت پیش بینی کوکریجینگ نیز بالاتر خواهد بود.