سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سارا ذاکری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی مدیریت مناطق بیابان.
سحر ذاکری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی مدیریت مناطق بیابان.
اسکندر شیاسی – کارشناس آبیاری اداره کل منابع طبیعی استان اصفهان
حمید لیاقتی – کارشناس ارشد منابع آب معاونت آبخیزداری استان اصفهان.

چکیده:

یکی از روش های مهار آب های سطحی به منظور استحصال آب، اجرای عملیات آبخیزداری اعم از احداث سازه های کوچک از قبیل بندهای تاخیری، سدهای کوچک بتنی و خاکی است.حوضه ی مشهد کاوه از زیر حوضه های سد زاینده رود استان اصفهان، به دلیل شرایط توپوگرافی و شیب تندآبراهه ها و همچنین شکل حوضه، ضریب هرز آب نسبتاً بالایی دارد که موجب ایجاد سیلاب های شدید در منطقه می گردد. هدف از مطالعه ی حاضر، برآورد مقدار آب استحصال شده از پروژه های آبخیزداری اجرا شده است. نتایج نشان داد که دبی خروجی از بند خاکی حداقل به مدت سه ماه )اول تیر لغایت پایان شهریور ماه (، ۱۵ لیتر در ثانیه بودهاست و در این مقطع سه ماهه حدود ۱۱۶۶۴۱ متر مکعب آب با ذخیره شدن در دریاچه ی پشت بند خاکی و خروج از لوله ی این بند در اختیار کشاورزان منطقه قرار گرفته است. نفوذ آب ذخیره شده، تقویت سفره های آب زیر زمینی رابه همراه داشته و آبدهی آن ها در مجموع از ۰۱ لیتر در ثانیه به ۶۵ لیتر در ثانیه افزایش یافته است. لذا مقدار آب افزوده شده به چرخه ی کشت در این محدوده برابر ۰۵ لیتر درثانیه است که با حداقل زمان بهره برداری چهار ماه مقدار آب استحصال شده ۰۶۰۸۸۱۱۱۱ لیتر برآورد شده است