سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

رقیه رضائی فرکوش – دانشجوی کارشناسی ارشد هواشناسی
پری سیما کتیرایی بروجردی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
فروزان ارکیان – مدیرگروه هواشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهرانشمال

چکیده:

دردهه هایاخیر تغییر اقلیم درنتیجه گرمایش جهانی از بحثهای اساسی بین دانشمندان بودها ست رطوبت جو به علت نقش بسزایی که درترازمندی انرژی سیاره زمین دارد درتبیین تغییرات اقلیمی موثر باشد دراین مطالعه مقادیر متوسط ماهانه فشارهوای ایستگاه QFE فشاربخار و رطوبت نسبی ۴۶ ایستگاه سینوپتیک ایران طی دوره آماری ۲۰۰۵-۱۹۷۶ جمع آوری گردید و رطوبت ویژه نیز طی دوره آماری ۱۹۷۶ ۲۰۰۵ محاسبه شده است روند تغییرات رطوبت نسبی و ویژه با روش حداقل مربعات محاسبه شد از آزمون من کندال برای تعیین معنی داری روند استفاده شد نتایج نشان داد که درشمال ۸۰درصد وشمالغرب ایران میانگین رطوبت نسبی سالانه بیشتر از سایر مناطق است همچنین میانگین رطوبت ویژه سالانه درکرانه های خلیج فارس و دریای عمان و حاشیه دریای خزر بیش تر از سایر نقاط است روند رطوبت نسبی سالانه دراکثر ایستگاه ها غیراز کرانه دریای خزر و خلیج فارس و پاره ای از ایستگاه های غربی منفی است.