سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد طهماسبی سلحشور – کارشناس ارشد مهندسی معماری
شهره آتش بند – دانشجوی کارشناسی معماری

چکیده:

امروزه در جهانی زندگی می کنیم، که در آن سبک های گوناگون به صورت مدهایی زودگذر، هر روز ندایی سرداده وانسان را به سوی خود می خوانند و آنچه که در این بین به نظر می آید جایگاهی ندارد، انسان و هویت اوست. انسان را می توان مجموعه ای از باورها و اندیشه ها دانست که فرهنگ از آن شکل می گیرد؛ نمود و تجلی این فرهنگ در زمان و مکان مختلف همان هویت است. هویت فرآیند معناسازی است که در طی زندگی روزمره و با تاثیر از عوامل و مکانیسم های آن ساخته می شود. این هویت با اعمال زمان و مکان موجود باعث تاثیر مستقیم در نگرش افراد و درنهایت معماری که محصول انسان متفکر و ذهن خلاق اوست می شود. بهرحال هویت هرگز ثابت نیست، بلکه متطور و دینامیک می باشد و دارای ویژگی هایی چون متحول بودن، بسیط بودن و ماهیتی مرکب می باشد، که با تغییر و تحول جامعه باز و بسته ویژگی های متغییر تاریخی و اجتماعی آن مطرح می گردد. بنابراین برای هر مرحله از تاریخ هویتی وجود دارد که بیش از آنکه معطوف به گذشته باشد به بینش افراد مرتبط است، زمان حال را در برمی گیرد و تقاضا برای بهره مندی از آن ریشه در نیازهای فردی و جمعی شهروندان در محیط جامعه دارد. با بررسی این روند شکل گیری برای هویت و تاثیر جهانی شدن که شاید سرچشمه ی بحران هویت در جامعه است؛ می توانیم به الگوی معماری مناسب دست یابیم.