سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

حمید مصطفی لو – کارشناس ارشد مرتعداری
وحیده ریاضی نیا – کارشناس مرتع و آبخیزداری

چکیده:

بیابان زایی بعد از دوچالش تغییر اقلیم و کمبود آب شیرین به عنوان سومین چالش مهم جامعه جهانی درقرن ۲۱ محسوب می شود بیابان زایی ازجمله فرایندهای ویرانگر و کاهنده کارایی سرزمین است که حیات را دراغلب جلوه ها و مظاهر گوناگونش متاثر کرده است و پایداری آن را تهدید می کند درایران حدود ۱۰۰ میلیون هکتار از اراضی درمعرض پدیده بیابان زایی قرار دارد که ازاین مساحت ۷۵ میلیون هکتار درمعرض فرسایش آبی ۲۰ میلیون هکتار درمعرض فرسایش بادی و ۵ میلیون هکتار درمعرض سایر اشکال شیمیایی و فیزیکی تخریب سرزمین همچون شورزایی ماندابی شدن و … است فرسایش آبی و بادی دراستان گلستان براساس تحقیقات صورت گرفته تپه ماهورهای شمال شرق استان گلستان به علت سازندهای لسی حساس به فرساش آبی و دشتهای شمال استان به علت شوربودن اراضی عدم زهکشی مناسب بهره برداری بی رویه و خارج از برد محیطی ازمنابع طبیعی درکلاس متوسط به فرسایش بادی قراردارند که درصورت عدم مدیریت و برنامه ریزی مناسب امکان دارد به کلاسهای بالاتر خطی برسد و باعث بحران جدیدی تحت عنوان گردوغبار و بیابان زایی درمنطقه خواهیم بود.