سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش پژوهشهای ادبی

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

عسگر صلاحی – استادیار دانشکده ادبیات و زبان های خارجی دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

اگر بر آن شدیم که اغلب غزل های حافظ از ساخت یا فرم معنایی منسجمی برخوردار است، بایسته است به این پرسش بنیادین پاسخ دهیم که چه عواملی در ایجاد چنین ساخت یا فرمی در غزل او نقش دارند. این جستار می کوشد تا با نشان دادن عوامل ساخت یا فرم ساز در غزلی از حافظ به مطلع یوسف گمگشته بازآید به … به این پرسش، پاسخی استوار دهد. بدین منظور ما می کوشیم این غزل را به عنوان یک کل منسجم گزارش کنیم طوری که امکانات معنایی هر یک از ابیات در پیوند با بیت های دیگر غزل، به ویژه ابیات پس و پیش خود و در پیوند با فضای کلی غزل، گزارش شود و سپس با تأمل در گزارش خود، عوامل ساخت یا فرم ساز در آن را معرفی خواهیم کرد. عواملی چون: وجود هسته یا موضوعی مرکزی و محوری در غزل، تناسب معنایی مطلع و مقطع غزل، تناسب معنایی ردیف با هسته مرکزی غزل، و … .