سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار کشاورزی و محیط زیست سالم

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سمیه کرمی چمه – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ر
فهیمه رضاپوریان قهفرخی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد اگرواکولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیر
صادق بهامین – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته زراعت دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین
زینب واعظی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته باغبانی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامی

چکیده:

با توجه به افزایش جمعیت جهان و همچنین کاهش مساحت زمین های بدون محدودیت ناچاریم برای تامین نیاز غذایی این جمعیت از اراضی دارای درجات مختلف محدودیت استفاده کنیم. سطح گسترده ای از زمین هایکشاورزی دچارتنش فلزات سنگین می باشند، این تنش یکی ازعوامل مهم محدودکنند ه رشدگیاهان زراعی است. یکی از دلایل کاهش یا عدم رشد گیاه در شرایط تنش های غیر زنده ، تجمع اتیلن در گیاه می باشد .برخی ازباکتری دآمینازهستند،که ACC) کربوکسیلات -۱-های افزاینده رشدگیاه حاوی آنزیمی به نام -۱ آمینوسیکلوپروپان کربوکسیلات که پیش ماده مستقیم تولیداتیلن درگیاهان استرابهآمونیاک -۱-آمینوسیکلوپروپان -میتواند باتوجه به نقش مهم گیاهان زراعیوآلفاکتوبوتیرات تجزیه نماید،وازاین طریق موجب کاهش اتیلن ناشی ازتنش شود در درتغذیه مردم،بررسی راهکارهای افزایش عملکرد و استفاده از اراضی دارای محدودیت امری لازم وضروری است این راستا مطالعه حاضر که به روش کتابخانه ای و به کمک کتب، اسناد، مدارک، پایگاه های اطلاعاتی و اینترنتی تدوین شده است تلاش دارد ضمن اشاره به پدیده فلزات سنگین و اثرات سوء آن بر اهمیت باکتری های محرک رشد به عنوان راهکاری جهت کاهش سمیت اثرات آن اشاره می کند