سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی و توسعه پایدار (فرصتها و چالشهای پیش رو)

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

الهام ملک زاده – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد و دانشیاران گروه مهندسی علوم خاک، پردیس کش
حسینعلی علیخانی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد و دانشیاران گروه مهندسی علوم خاک، پردیس کش
غلامرضا ثوابقی فیروزآبادی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد و دانشیاران گروه مهندسی علوم خاک، پردیس کش
مهدی زارعی – استادیار بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

چکیده:

پژوهشی با هدف بررسی تاثیر مایه زنی مشترک باکتری محرک رشد گیاه Bacillus mycoides)وقارچ میکوریز آربوسکولار (Glomus mosseae) بومی مناطق آلوده بر جذب عناصر غذایی و کارآیی گیاه ذرت Zea mays در جذب نیکل انجام گرفت. کلنیزاسیون میکوریزی ریشه در مایه زنی مشترک G. mosseae و B. mycoides در مقایسه با گیاهان فقط میکوریزی کاهش یافت. در سطوح ۲۵۰ و ۵۰۰ نیکل، مایه زنی گیاهان با B .mycoides باعث افزایش جذب عناصر غذایی Mn و Zn ،Fe ،P در مقایسه با گیاهان شاهد گردید . در حالی که مایه زنی مشترک گیاهان توسط B. mycoides و G. mosseae فقط در سطح ۵۰۰ نیکل جذب عناصر غذایی را در مقایسه با مایه زنی جداگانه G. mosseae افزایش داد. G. mosseae بومی مناطق آلوده با افزایش جذب عناصر غذایی ضروری در مقایسه با شاهد، گیاه را از اثرات سمی غلظت های بالای نیکل محافظت می کند. بیشترین مقدار نیکل ریشه و اندام هوایی در سطح ۲۵۰ و ۵۰۰ نیکل به ترتیب در تیمار تلقیح جداگانه G. mosseae وتلقیح مشترک. mycoides G. با Gmosseae بودند که موثرترین تیمارها در جذب گیاهی نیکل شناخته شدند.