مقاله بایزید بسطامی و مشرب عرفانی او که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در زبان و ادب فارسی از صفحه ۱۲۱ تا ۱۳۶ منتشر شده است.
نام: بایزید بسطامی و مشرب عرفانی او
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بایزید بسطامی
مقاله عشق
مقاله وحدت وجود
مقاله سکر و فنا
مقاله فلسفه اشراق

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مدرسی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: مهرآورگیگلو قاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بایزید بسطامی از بلندترین قله های شناخت عرفانی و دریافت شهودی به شمار می آید، این پژوهش بر آن است تا به روش توصیفی- تحلیلی مشرب عرفانی او را مورد بحث و مداقه قرار دهد. اعتقاد به وحدت و یگانگی حق تعالی اساس مشرب عرفانی وی است. در عرفان بایزید عشق نیز جایگاه ویژه ای دارد و بایزید برای نیل به کمال عشق، از خودی خود خالی و به معشوق نزدیکتر می شود و این عشق عرفانی است که در مرحله بعدی او را به فنا می کشاند؛ به گونه ای که از عاشق هیچ نمی ماند و هر چه هست معشوق است و ندای «سبحان ما اعظم شانی» او آغاز می شود. می توان گفت: سلوک عرفانی بایزید تنها در عرصه عمل و معرفت دور می زند و مسیر او که همواره با معرفت توام است، او را با مرکب معرفت و محبت از رهگذر فنا به حق می رساند. نگرش وی به سلوک عرفانی، خاصه توحید و معرفت بسی غریب و حیرت زا است، وی در هر دو عالم غیر از معشوق نمی بیند، غیر از او نمی خواهد و غیر از او نمی جوید. می توان گفت: هستی در نظر او یعنی «حق».