سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی معماری، عمران و توسعه کالبدی
تعداد صفحات: ۱۳
نویسنده(ها):
حسین زه تابچی – مدرس و مدیرگروه رشته ی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد سما
محمدجواد قربانی فرد – باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان دانشگاه آزاد اسلامی واحد سما قم
محمدعلی نوائی – باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان دانشگاه آزاد اسلامی واحد سما قم

چکیده:
امروزه یکی از چالشهای عمده ناپایداری در شهر، گونه ای شهرنشینی با مشکلات حاد موسوم به حا شیهنشینی یا اسکان غیر رسمی می باشد. از مهم ترین مسائل شهری، اسکان طیف گسترده ای از اقشار مهاجر وکم درآمد، در نواحی حا شیه ای شهر ا ست که زمینه ناهنجاری ها و ناپایداری شهری را فراهم کرده است.رشد روز افزون این شکل از سکونتگاهها در دهه های گذشته حاکی از ناکارآمدی ابزارها و سیاست های اعمالشده برای حل این معضل می باشد. اصلاح حاشیه نشینی یا زاغه نشینی و.. . در کشورهای در حال توسعه بهمحلات فقیر نشینی اطلاق می شود که در اطراف شهرهای بزرگ به وجود آمده و ساکنین این مناطق به عللگوناگون نتوانسته اند جذب نظام اقتصادی- اجتماعی شهر شده تا از امکان و خدمات شهری استفاده نمایند.این مقاله پژوه شی است هرچند کوتاه در جهت شنا سایی این معضل اجتماعی که در آن نویسندگان سعینموده اند با بررسی دیدگاه های مختلف نسبت به تعریف حاشیه نشینی و نیز شرایط زندگی در این مناطق ومشکلات موجود در آنجا به بیان علل حاشیه نشینی از زوایای مختلف بپردازند. در پایان نیز با ارائه راهبردهایمقابله با حاشیه نشینی در پی پاره جویی برای رفع این مفضل اجتماعی برآمده اند.