سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حسن عاقل –
یسرا خرسندنوقانی –
عصمت قنبری –

چکیده:

کشاورزان ایرانی تاقبل از ورودفناوری های جدید و نهاده های شیمیایی با اتکا برایجاد تنوع در استفاده از گیاهان و حیوانات درمزرعه استفاده از مواد آلی درتغذیه گیاهی کنترل زیستی آفات و بیماریها و بالاخره کارگروهی وخانوادگی و ارایه محصولات خود در بازار های محلی که امروزه مبنای اجتماعی کشاورزی زیستی نوین است به تولید محصولات زیستی می پرداخته اند مشکل عدم امنیت غذایی فقر بیماری و گرسنگی در بسیاری از کشورها به ویژه درکشورهای درحال توسعه باعث گسترش فعالیت های تحقیقاتی برای جلوگیری از این تهدیدها شده است طبق گزارشهای موجود جمعیت جهان تاسال ۲۰۵۰ به حدود ۹ میلیاردنفر خواهد رسید سازمان خواروبار جهانی FAO تعداد افراد مبتلا به سو تغذیه رادر حال حاضر بالغ بر ۸۴۲ میلین نفر در سراسر دنیا تخمین زده است که از این تعداد حدود ۸۰۰ میلیون نفر در کشورهای درحال توسعه زندگی می کنند از نظر اکولوژیکی گسترش سطح زیرکشت محصولات کشاورزی نیز در جوامع در حال توسعه دیگر ممکن نیست به همین دلیل استفاده از فناوری جدید مانند تولید محصولات تراریخته امیدی نو درجهت رفع گرسنگی و دستیابی به کشاورزی پایدار با محیطی سالم تر ایجاد نموده است.