سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش منطقه ای توریسم و توسعه

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

شهرزاد خدایار – دانشجوی سال چهارم مدیریت جهانگردی دانشگاه علامه طباطبائی تهران

چکیده:

توسعه روزافزون گردشگری و افزایش نرخ بازدیدکنندگان شاخصهای بالقوه ای را در کاهش کیفیت مناطق تاریخی و زیست محیطی به وجود می آورد بهره برداری بیش از اندازه از سایتهای گردشگری منجر به تاثیرات فیزیکی اکولوژیکی اجتماعی و فرهنگی برجامعه میزبان شدها ست توسعه گردشگری از یکسو و همسو نبودن امکانات جامعه مقصد و اهداف گردشگری و همچنین عدم آموزش مردم محلی موجب به بار آمدن زیانهایی جبران ناپذیری شده است سازمان جهانی جهانگردی WTO/UNEP(1992) ظرفیت تحمل را اینگونه تعریف کرده است به سطح استفاده بازدیدکنندگان با اقامت در یک منطقه به همراه فراهم آمدن حداکثر رضایت برایشان و کمترین تاثیرات برای منابع گردشگری جامعه میزبان باشد گفته می شود. اما متاسفانه در دنیای واقعی موضوع ظرفیت تحمل مقاصد گردشگری به ندرت با موفقیت روبرو شده است از این رو پرداختن به این بحث و شناخت زیرساختهای جامعه محلی جهت توسعه مقاصد امری ضروری به نظر می رسد.