سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

زینب اسدی – کارشناس ارشد تکتونیک فارغ التحصیل از دانشگاه شهید بهشتی
مهدی زارع – دانشیار و عضو هیئت علمی پژوهشگاه بین اللمللی زلزله شناسی و مهندسی ز

چکیده:

پردازش تصاویر ماهواره ای، عکس های هوائی و مشاهدات صحرائی در شناسائی زمین لغزش های بزرگ وقدیمی دره نور(رزن، بلده، ایوا و واکمر) مورد استفاده قرار گرفتند. زمین لغزش های بزرگ به عنوان ساختارهائی که با عوامل زمین ساختی مرتبط بوده و زمین لرزه به عنوان محرک آنها عمل کرده است، می توانند به عنوان شاخص ژئومورفیک برای شناخت شرایط دیرینه لرزه شناسی منطقه و برآورد توان لرزه زائی گسل مورد استفاده قرار گیرند. زمین لغزش های دره نور معرف رخدادهای لرزه ای متعددی در منطقهمی باشند که این مسئله با توجه به تعیین سن نسبی که براساس رده بندی ( Mather2003 ) درمورداین زمین لغزش ها انجام شده است تعیین گردید. ۳ رده سنی مختلف (هولوسن پسین، هولوسن پیشین وپلیستوسن پسین) در منطقه شناسائی شد که این امر گواهی بر رخداد زمین لرزه های متعدد در منطقه است. از سوی دیگر با توجه به حجم مواد جابه جا شده زمین لرزه های محرک بزرگای ۷/۹ ± ۰/ ۷ تا ۴۹ /۷ ± ۰/۴۹ را نشان می دهند. با توجه به توزیع زمین لغزش ها که در فرادیواره گسل بلده قرار دارند به نظر می رسد قطعه شرقی گسل بلده به عنوان محرک عمل کرده است. این روش در برآورد Mmax منتسب به یک گسل می تواند روشی مناسب و کامل کننده روش های موجود باشد و در محیط های کوهستانی و صعب العبور روشی کار آمد به حساب آید.