سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهمن سلیمانی – گروه زمین شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

بمنظومقایسه و تعیین آب و هوای دیرین، کانیهای رسی واحدهای شیلی سازنده های پابده-گورپی، کژدمی، و گدوان در تاقدیس بنگستان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج داده های پراش اشعه ای ایکس XRD اسلایدهای جهت یافته نمونه ها روشن نمود که: فراوانی ایلیت از سازند پابده بسمت گورپی افزایش می یابد. این مساله میتواند ناشی از تبدیل و تجزیه کانی کائولینیت و مونتموریلونیت و یا شرایط قاره ای و آب و هوای خشک باشد. حضور کانی کائولینیت در سازند کژدمی و عدم حضور آن در پابده-گورپی و گدوان میتواند با توجه به حضور کنگلومرای قاعده گورپی نشانه تغییر آب و هوا از رطوبت بیشتر به خشکی باشد. کانی کلریت تقریبا در نمونه هایی یافت می شود که کائولینیت وجود ندارد. افزایش مقدار کلریت و ایلیت از پابده بسمت گورپی نظریه بالا را تایید می کند. رس مخلوط مخلوطی از ایلیت-کلریت و ایلیت- مونتموریلونیت است. در سازند کژدمی بسمت قاعده سروک کاهش نشان می دهد. کاهش مقدار آن نتیجه کاهش شست و شوی بیشتر کانی ایلیت است. حضور ورمیکولیت آن بسیار کمرنگ بوده و تنها در نمونه های معدودی از سازند پابده و کژدمی شناسایی گردید. در افقهایی وجود دارد که کائولینیت حضور ندارد. سپیولیت در افقهایی خاص(خاکهای غنی از Mg ) شناسایی گردید. مونتموریلونیت سومین کانی فراوان بوده و حضور این کانی میتواند بواسطه شرایط قاره ای و غیر دریایی حوضه باشد.