سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

شهلا امانی – دانشجوی کارشناسی ارشد
حسین زارعی – استادیار گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
سدالله علیزاده اجیرلو – استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
کامبیز مشایخی – دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

این تحقیق در سال ۱۳۹۰- ۱۳۸۹ در آزمایشگاه کشت‌بافت دانشکده کشاورزی تبریز با هدف مقایسه تشکیل پیازچه از ریزنمونه‌های تک فلسی واجد و یا فاقد طبق پیاز آماریلیس به منظور دست‌یابی به پروتکل مفیدی در زمینه‌ی ازدیاد این گیاه زینتی زیبا انجام گرفت. محیط کشت مورد استفاده محیط‌کشت پایه‌ی NL محتوی ۲% ساکارز و ۸/۰% آگار بود. بنابر آزمایشات انجام گرفته باززایی پیازچه از ریزنمونه‌های تک‌فلسی دارای طبق در غیاب تنظیم‌کننده‌های رشد نیز اتفاق افتاد در حالیکه ریزنمونه‌های تک‌فلسی بی‌طبق تنها در حضور بنزیل آدنین موفق به القای پیازچه گردیدند. باززایی پیازچه از ریزنمونه‌های تک‌فلسی هم بصورت مستقیم و هم به‌صورت غیر مستقیم بواسطه تشکیل پروتوکورم‌ها از سطح دور از محور و سطح نزدیک محور رخ داد. لازم به ذکر است که ریزنمونه‌های تک‌فلسی باطبق به میزان ۱۰۰% باززایی نشان دادند در حالیکه در ریزنمونه‌های تک‌فلسی بی‌طبق بیشترین باززایی(۷۵%) هنگامی به دست آمد که از قسمت پایه‌ای فلس برش داده شدند و باززایی صفر و یا بسیار اندکی در ریزنمونه‌های برگرفته از قسمت انتهایی فلس مشاهده شد. بیشترین تعداد پیازچه (۲) از ریزنمونه‌های تک‌فلسی باطبق و در حضور ۱ میلی‌گرم‌درلیتر بنزیل‌آدنین بدست آمد. پیازچه‌ها در غیاب بنزیل آدنین و در محیط بدون هورمون ریشه‌دار شدند. در پایان آزمایش گیاهچه‌های رشدکرده‌ی ریشه‌دار به شرایط برون شیشه‌ای و جریان میست منتقل شدند و پس از مقاوم‌سازی در بستری از پرلایت و کمپوست به نسبت ۱:۱ مستقر شدند. گیاهچه‌ها به میزان ۱۰۰% بقا یافته و توسعه پیدا کردند.