سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مریم جمشیدنیا – گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان.
سیروس قبادی – گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
بدرالدین ابراهیم سید طباطبائی – گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
احد یامچی – گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

بهینه سازی باززایی گیاه اطلسی برای چند رقم ایرانی و خارجی با استفاده از قطعات بر گ با هدف انتقال ژن از طریق اگروباکتریوم صورت گرفت. در این بررسی برای مطالعه کشت بافت از طریق قطعات برگ، ریزنمونه های برگ ارقام مختلف در ۳ نوع محیط کشت MS تغییر یافته (نمک های MS حاوی ویتأمین های B5) که دارای ۳۰ گرم در لیتر ساکارز و ۷ گرم در لیتر آگار به همراه تنظیم کننده های رشد مختلف ۰/۱ میلی گرم در لیتر نفتالین استیک اسید و ۲ میلی گرم در لیتر بنزیل آمینو پورین برای محیط کشت MS1 قرار داده شد. ۰/۱ میلی گرم در لیتر NAA برای محیط کشت MS2 بکار رفت. ۲ میلی گرم در لیتر BAP و ۰/۱ میلی گرم در لیتر NAA و ۱ میلی گرم در لیتر زاتین برای محیط کشت MS3 استفاده شد . تعداد شاخه های تولید شده به صورت مستقیم و غیرمستقیم (از کالوس) یادداشت برداری شدند. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی صورت گرفت و تجزیه و تحلیل آماری داده ها با نرم افزار SAS انجام شد . نتایج نشان داد که بهترین محیط کشت برای باززایی مستقیم تمام ارقام محیط کشت MS3 می باشد.