سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش معماری پایدار

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سعاد معرفی – کارشناسی ارشد معماری– مدرس گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد روا
ایوب مرادخانی – کارشناسی ارشد معماری– مدرس و مدیرگروه معماری دانشگاه جامع علمی کاربردی س
فرشاد عطایی – کارشناسی ارشد مدیریت آموزش- مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی سنندج یک- ایران

چکیده:

از آنجای که توسعه پایدار در یک محیط با درنظر گرفتن توان اکولوژیکی،نیروی انسانی و منابع مالی متعلق به آن محیط بومی یا ساختار شهر می تواند ارزیابی شود،ضرورت دستیابی به مفاهیم و حوزه های خاص در قلمروی سرزمینی است امری اساسی و بایسته به نظر می رسد،علم بوم شناختی به عنوان نخستین رویکرد در زمینه جامعه شناسی شهری سعی در بررسی رفتارهای انسان در محیط و تاتیر آن در ساختمایه های بشری دارد.در این مقاله به بررسی ضرورت ارزیابی مفهوم پایداری در معماری به مثابه مفهومی بوم شناسی در مولفه ها و شاخصه های زیست محیطی می پردازد.روش تحقیق این پژوهش توصیفی- اکتشافی است که با مد نظر قرار دادن عرصه های گوناگون رفتاری ومقیاس های متفاوت آن و توجه به الگوهای موجود، تشخیص جنبه های کیفی، دسته بندی و ارایه راهکار عملی برای نیل به اهداف مورد نظر با روش گردآوری اطلاعات میدانی ، کتابخانه ای و اینترنتی می باشد.یافته پژوهش حاضر را می توان تعیین واسطه های معنادار بین پایداری معماری و بوم شناختی تعیین کرد.