مقاله بازجست تفکر خلاق و انتقادی از دیدگاه مولوی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در پژوهش نامه ادبیات تعلیمی (پژوهشنامه زبان و ادبیات فارسی) از صفحه ۱۳۷ تا ۱۶۰ منتشر شده است.
نام: بازجست تفکر خلاق و انتقادی از دیدگاه مولوی
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تفکر نو
مقاله انسان کامل
مقاله تفکر خلاق
مقاله تفکر انتقادی و مولوی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فتح الهی علی
جناب آقای / سرکار خانم: صحرایی قاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در بین موجودات عالم هستی، انسان تنها حیوان اندیشمندی است که برای تداوم حیات و رفع نیازهای مادی و معنوی خویش از گوهر تفکر خلاق و انتقادی بهره می گیرد.
ارتقای فکری انسان از موضوعات قابل تامل در فرهنگ قرآنی – اسلامی است. عارفان با استمداد از این فرهنگ به واکاوی ژرفای وجود آدمی پرداخته اند. مولوی بلخی در زمره عارفانی است که در بستر دین با دستیابی به آگاهی کیهانی، درصدد حل مسائل مادی و معنوی انسان از مجرای اندیشه و در قالب تمثیل و حکایات دلنشین برآمده است. با وجود آنکه مولانا گوهر وجودی انسان را اندیشه وری تلقی می کند اما از مضیق افهام کهن و وسواس افکار، جهل و عصبیت فکری مردمان نیز به تنگ آمده است و همواره در تمنای افکار نو و معانی بکر برمی آید. او فکر خلاق و بکر را امری فطری می پندارد و بر آن است که با فکر شیرین و ذکر مدام می توان زمینه خلاقیت در اندیشه و تفکر منتقدانه را فراهم آورد. وی انسان کامل را الگوی تفکر درست و خلاق می شمرد.